fORMIANUM. 



149 



Ad extremum, furculos Venarum, quarum triple" ordo eft, &eadifpofitio, ut mi- 

 nimi omnium majoribus, & hi a maximis comprehendantur, affurgere binos,qui deinde 

 deducti primum , mox relicta platea rurfum coeant , & coaliti aliquantifper procedant, 

 ut rurfum divaricentur. Sic plateam (imiliterprocedentes relinquunt & coeunt, quem- 

 admodum ante di&um eft. Quam texturam etiam intus retinent minores furculi , & 

 fub his minimi. Illa tamen una re peculiariter explicata, quod intra (pacia majora il!a 

 adfcenditcertislocisramufculus, qui fafto circuitu, foruloque rc]icto,in fefe reflechtur, 

 mittens ab extimo fui clivo ramos, qui cum aliis fecus difcurrencibus eoeunt, & fe invi- 

 cem ampleihmtur. 



Intetim hifce uttifque furculis , quos binos afcendere depinxi , affurgentes infetius 

 alii, squa magnitudinefimiles, in viaplateas tranfcurrendo conformant , atque inter 

 hos alii minores, eum quem dixi contextum conficiunt. Talis univerfi folii fua catne 

 refoluti textuta cft. 



Hsc ille. 



Mihifoliidimidiifakemobtigit fceleton feptem uncias longum , unam cum dimidio 

 latam, cujus vafa dura funt &c lignea, non teretia, fed quadrangula, quorum majora ex 

 fibris multis invicem junctis , & non tam continuis quam contiguis , conftant ; qux fe- 



T 3 paratae 



