511 M U S E U M 



haufi.veracffe animadverti. Uc autem conftcc qui autores hujus animalis mernirierint, 

 non pigebic eos recerifere, quiad manus meas pervenerunt. Primus, quod fciam , qui 

 de hoc animali aliquid litecis pcodidic, fuir Olaus Magnus, qui libr. 18. cap. 2.0. Hiftorix 

 gentium feprenrrionalium ea fcripfic , qua: repctuncur a Cunrado Gefnero in Iconibus 

 animalium quadrupedum viviparorum Tiguri cdiris Anno mdlx. & in ipfa Hiftoria 

 Quadtupedum cap. 17. Arc. 1. ubi obicer lalcem ex Olao Magno hu jus fic mencio, nulla 

 propodra hiftoria auc defcriptionc. Ex eo quoque id habet Jul. Cad! Scaliger , quod 

 de hilce animalibus fcripfic Exerc. 191. fecl. 5. uc collationem inftituenci facile patere 

 potcft. Qua: examini lubjiccie aggrclTus eft Forcunius Licctus lib.i. de his qui diu 

 vivunt finealimento cap. 46. Hinc etiam haufit, qux dc iildem tradic, JacobusZiegle- 

 rusinNocvagi.-cdefcripcione, adcaftrum Bahus. Obicer ex Zieglero eorundem men- 

 tionem facic Jonftonius , Tauinacogcaphia: claffc'4. cap. )j. fcd lta uc de veritate Hifto- 

 ria: dubicare videatuc , ciim t.imcn in Hiftocia Nat. quadrupcdum poftea cdica, cap. 17. 

 de muribus art. 5. ejus hiftoriam a Zicglero hauftam integrc proponac. Petcus Unda- 

 linus in fragmentis Hiftoria: animalium Norvagix MSS. qua' penes me func, pauca 

 etiamdeiiscongefllc, lingua vernacula , quorum in fequentibus fiec mencio . Qua: 

 igicuc ab hifce omiffa, neglecta, aut parum pcrlpecLi fuccunc, hic adducam.additis ob- 

 fervacionibus nonnullis, quibus eorum nacura& indolcs illuftrari poceft, rncliora do- 

 centi lubensceflurus. 



Obfcrvacioncs Confirmarionisergo amc hic adduiLe , a viris fide dignis in Norva- 

 gia , Paftoribus vecbi divini praecipue funt tranfmiffx , ut dc eacum fide dubitarc jure 

 ncmo poflic. Mulca prolixe narrata in paucas contraxi pcriodos, refciliis fuperfluiSjiis, 

 qua: rei ranguntnervum, reccntis. Si qui lint qui plura aut diverla de hilce animalibus 

 alibi obfetvaverint, ca fi communicate non fucrint gravati, dabo opcram uc itecata; ad- 

 dantuc cdicioni. lnccrea valc ac haxce boni confule. 



Animal hoc, de quo agimus, vulgo a Norvagis icming / 4«lttitt<jtt / fcmcn6cf & lommct 

 appcllacur. Olaus Magnus icmncr & itmmue vocat, Scaligcr kmmvl Zieglerus 2ccm vel 

 icmmct. Quarum vocum originacionem dum inquiro , videcuc mihi quod a £c & ad- 

 junctis ortum trahant. it vcto vcl adjective capicur noftracibus& turpcm nocac , vel 

 fubftantive falccm mcflotiam indieat. Utroque modo hifce appellatiombus quadrare 

 videtur. Si enim a fubftantivo ccahas, Meflbrcs Lacinis indicabit, & eos qui falce Icgcces 

 demetunt, quod hic animalia, dentibus primocibus in falcis modum form.uis, tacere 

 dolent Agricola; : fm vero adjective, curpia animalianotabic, qu.x, obnoxam&cladem 

 quam frugibus & arvis inferunc, merico cucpia & dcceftanda habencur. Hoc fenfu mu- 

 res falciferos aut turpes, idiomate Romano haud inepce, quis vocavecic. H.cc quidem 

 lingua: moderna:conlonc dicuntur. Ac quibuldam in locis Norvagix ^omlnmoc vocari 

 accepi, eo quod I.uracum cdanc fimilem catulis canum; &,li baculo cangancur, denti- 

 bus mordicus adco eum arripiant , uc fe peraliquod fpacium trahi hoc pafto permit- 

 tant. Item iStj-mcnbc, a Mit vel cojnt/ quod detcftabilem ptifcis notat, & 5DMnDc, id eft, 

 vivens vel creatura. Quod hoc animal omnibus fic deceftabilc. Sic \Smait6e id vocant, 

 quod nulliuscftprecii&frugi, & eftcmmmc fronic nullius sftimii Alii loemcltc vocanr. 

 CEItC vero ignem denotat , quafi finc frugum ignis ; eas enim inftar ignis condununt. 

 Quidam vetcrumDiopctes efle putant, iAlg-m^, quod ccelitusdecidant: fedvox: 

 hasc nimis generaliscft , & pluribuscompent animalibus e ccelo delabentibus. Plinius 

 lib.31. cap.7. ita vocat Ranascalamitas. 



Nobis placuit Mures norvacicos appellare. Quamvis enim in Norvagia 

 varia muriumgenerarcperiancur, prxrcc vulgares, quales func filveftres, qui glandibus 

 & avellanis velcuntur , & eam ob caulam Mures avellanacum a quibufdam vocancur ; 

 Mcices item aranei, qui ob venenolitacem fufpecti lunc, dc quibus fetunt, quod, fi cor- 

 pus bovis aut equi tangant , claudicace eos faciant ; quod icem homines & rocarum or- 

 bicas cnaxime fugiant ; li enim in eas incidccinc, propiiis viribus exinde fe expedire ne- 

 queunt, unde fiepe in iis moctui repcriuntur. Quamvis, inquam, hos aliofque murcs 

 alac Notvagia, tamen,quia in aliis cciam repcriuntut regionibus, Norvagici proprie dici 

 nequeunt: verumhiNorvagix funt peculiaces&proprii, ica ucalibivix repcciantur, quo- 

 circa hoc ticulo cos donacc lubuic. E murium efle gcncre docent lincamenta & mo- 

 res, fed adnullumcorum, qusab Aciftocele 6. de Hiltoc. Animal. cap.37. & aScaligero 

 Comment. in 1. libr. de Hiftor. Animal. reccnlentur , rcferri pofle docebit Hiftoria. 



Voca- 



