42 J. Q. Agardh. 



jnvicem ad proximandas censeo. Sp. superbiens plumulis superne liberis diva- 

 ricato-ramosis ab aliis recedit. Restant denique plumigerw, qua? tilis corticalihns 

 ramosis plumulisquc mixtis fere usque ad apices spongiosae adpareant. 



Nova species mox memorata sequentibus dignoscatur; 

 Sp. Wilsonianum (J . Ag. mscr.J elata caulescens, alterne decomposito-plumulata, 

 plumulis quoquoversum egredientibus circumscriptione lanceolatis, pinnulis 

 in rachide elongata, apice supereminente nudiuscula, alternis, ex horizontali 

 patentibus, inferioribus juxta rachidem dense ramellosis, ramellis incurvis 

 ramos caulesque stuposos obtegentibus, articulis in rachide crassiuscula pin- 

 narum diametro sequalibus aut parum longioribus. 



Hab. ad oras australes Nova j Hbllandiee ad Port Phillip Heads! mihi a 

 .1. Br. Wiison sub n:o 30 et 38 olim missa, 



Ha?c mihi videtur C. Wollastoniano proxima, at species major et omni 

 respectu magis evoluta. Pinnse plumularum inferiores sunt multo densiores, 

 ramellis incurvis plurimis cohstitutae, et his ramellis plus minus adproximatis. 

 fila caulescentia circumcirca obtegentibus, caules ramique usque ad ipsas plumulas 

 stuposi formantur. Ramulorum pinnse superiores simpliciores adparent, rachide 

 incurvata ad basem crassiuscula, apicem versus conspicue attenuata, articulis 

 brevioribus constituta. Sphffirosporas ad pinnulas inferiores pinnarum sparsas, 

 3-angule divisas observavi. 



15. Lophothamnion J. A<j. mscr. 



Frons articulata monosiphonia, initio et superne nuda alterne pinnatim decoin- 



posita, mox filis extra cuticulam secus frondem descendentibus funiculariter 



coalescentibus inferne stuposa, stupa fere usque ad ramulos apice demum 



densissime comosos scandente. Favellce .... SpJicerpsporm interiore latere 



ramulorum subsessiles, a singulis articulis transformats, globosse magnse, 



sporas numerosas angulatas, quoquoversum a centro radiantes, foventes. 



Si Genus, mihi novum, rite intellexerim, structura frondis cum Spongoclo- 



nio conveniret, ab hoc vero differret sphserosporis magnis, sporas numerosas^ 



intra perisporium quoquoversum radiantes foventibus. Illis prreterea pertinet 



Callithamniis, quorum perisporium admodum firmum, duplici membrana eviden- 



tius contextum vidi ; quodque _ sporis demum ruptura membranse (lateraliter) 



emissis, adhuc admodum firmum persistit. A Halothamniis et Pleonosporiis 



