44 J. G. Agardh. 



brana distincta; sporas observavi numerosas, conjunctim lateraliter eruptas, peri- 

 sporio hyalino persistente et vacuo. Eruptionem sporarum in planta viva eodem 

 modo fieri, vix tamen assumerem. 



16. Aristothamnion J. Ag. mscr. 



Frons articulata monosiphonia, filis intra cuticulam a basi ramorum descenden- 

 tibus corticata, ramis quoquoversum exeuntibus, subdivaricato-ramellosis su- 

 perne densissime obsita. Favellm ad ramulorum partem inferiorem late- 

 rales, ramulisque stipata?, singula? aut pauca?, globoso-reniformes, intra peri- 

 derma hyalinum fasciculos gemmidiorum numerosos, invicem distinctos, 

 foventes; fasciculi singuli quasi filis dichotomis sursum fastigiatis, a cen- 

 trali regione provenientibus, circumcirca extrorsum radiantibus constituti. 

 Splitfrospora' in ramulis sparsae, nudse et globosa?, magnae, sporas nume- 

 rosas et densissimas, quoquoversum a centro radiantes, foventes. 



In Callithamniorum gente Genus hoc nobilissimum putavi; characteribus 

 quoque sat insignibus distinctum. Dum in Callithamniis plurimis favella? intra 

 periderma generant gemmidia numerosa, plus minus dense stipata, et ita invi- 

 cem posita ut divisione repetita eadem orta facilius crederes, in Aristothamnio 

 contra sunt collecta quasi in nucleolos numerosos, invicem in uberiore gelatina 

 distinctos, tamen lobos diversos haud formantes, sed omnes intra periderma indi- 

 visum cohibitos; Gemmidia prreterea sunt quasi in fila dichotomo-fastigiata se- 

 riata, ita ut in fasciculos collecta diceres, quorum infimse partes a centrali re- 

 gione favella? provenientes, suprema 1 autem extrorsum radiantes, et fastigiatse 

 adpareant ubi a latere conspiciantur, verticaliter vero observata? pleiades refe- 

 runt plus minus eompositos, paulo evidentiori spatio invicem distinctos. Forsan 

 credere liceret totam favellam fasciculum ramulorum transformatum referre, et 

 dispositionem gemmidiorum hoc modo explicari; sit quoque ut favellam aliorum 

 Callithamniorum simili modo ortam considerare opporteret; tamen transforma- 

 tionem quoad gradurn aliter perductam fuisse, vix quispiam negaret. 



Spha?rosporas ab iis Halothamnii et Lophothamnii quoad structuram vix 

 diversas putarem. Sunt admodum magme et intra perisporium crassum sporas 

 plurimas continent, ita arcte invicem cohibitas, ut (in nostris saltem) nucleum 

 indivisum facilius quis crederet. Antheridia non vidi. 



