58 J. G. Agardh, 



nulisque subconformibus, utrinquo attenuatis fusiformibus, rachidibus super- 

 eminentibus nudis. 



Speciminia paucissima, ad oras Tasmania 1 lecta, tantum vidi. 



Eximie gelatinosa, et chartre arctissime adhserens, structuram es sphrerosporas cruciatim 

 divisas, iufra paginam immersas, Halymenise offerre mihi adparuit; cseterum vero ramifica- 

 tionis norma, velut tenuitate et forma pinnarum Chondriopsidis speciem potius referre dice- 

 res. Rachides primarias vidi pennam columhinam crassitie circiter sequantes, in exsiccata 

 omnino collahentes, quare facilius quis frondem planam fuisse suspicaretur, nisi pinnae, den- 

 sissime exeuntes, et a margine ita formato et a paginihus provenientes adjaarerent. Pinna' 

 pinnulaeque ejusdem formse, basi conspicue attenuata;, dein per totam superiorem partem no- 

 vis ramellis obsitse, apice supereminente nudo iterum attenuatse; majores ita cylindracea j 

 adpareant, minores fusiformes. Structuram Halymenia? putavi; frondem nimirum vidi tuhu- 

 losam, vacuo interiore filis tenuissimis et sparsissimis, secus parietes magis longitudinaliter 

 excurrentibus sparsius anastomosantibus. Ipsum parietem constituunt cellula? quasi duplici 

 serie dispositse, interiores paulisper majores et rotundatse, sparsim anastomosibus junctse et 

 introrsum in fila abeuntes, exteriores intra parietes gelatinosos endochromata rotundata aut 

 oblonga foventes. In pinnula frondis vidi sphrerosporas plurimas cruciatim divisas, infra 

 cellulas corticales immersas. 



Ex iis, quse vidi, Speciem Halymenia?, putarem; oh habitum vero admodum diversam 

 mihi de affinitate dubia manent, quse vix nisi inventis cystocarpiis sblvenda putarem. 



15. H. Floresia Clem. J. Ag. Epicf. p. 138 (excl. syn. qua? plautam au- 

 stralas. spectant). 



V. Halabachnion. 



De speciebus hujus subgeneris ad ea refero, qua? tum a me antea allata in Epirr. p. 

 139, tum ad icones a me datas in Florid. Morph. sub. tab. 5. Hoc loco tamen addere pla- 

 cet me observasse in fructibus differentias, quse aliam forsan postulant dispositionem spe- 

 cierum. Dum enim in Hal. ligulata nuclei cystocarpiorum minuti infra utramque siiperficiem 

 paginarum immersi nidulantur, quin immo amplissimo spatio interiore nuclei utriusque pa- 

 ginae separati pinguntur (cfr Harr. Phyc. Brit. tab. 112) alia omnino est ratio in formis 

 quibusdam, quas ad meram H. ligulatam in Ner. Hor. Americ. p. 192 relatas fuisse suspi- 

 cor; in his nimirum observavi nucleos cystocarpiorum intra membranam frondis totum spa- 

 tium inter paginas ita implentes, ut facile diceres nucleos in media fronde nidulantes, et 

 utramque superficiem paginarum supra singulos nucleos leviter elevatam, quasi increscente 

 nucleo expansam. Ut plantae his fructibus donatre habitu ad Kaltymeniam reniformem haud 

 parum accedentes viderentur, ita forsau quispiam nucleos hoc modo dispositos tendentes ad 

 structuram Kallynienise, cujus nucleos in media fronde formatos novimus. At in Specie dicta 

 Halymenia? cystocarpia adparent minuta nudo oculo, punctiformia fere diceres, dum cysto- 

 carpia KaUymenitf reniformis, cum illis comparata, permagna adpareant. Nuclei Halyme- 

 nise sunt evidenter simplices, ambitu c|uasi clausi, et rotundati atque extrorsum quasi cohi- 

 biti filis circumcirca ambientibus, dum in Kallymenia nuclei nucleolis compositi, nec certe 

 limitati sed quasi vage expansi, nec cohibentur filis quasi in proprium finem circumambi- 

 entibus. Mihi igitur forma dicta Halymenise species videtur, characteribus his praeterea 

 dignoscenda: 



