62 j. Q. Agardh. 



ejusdemque Speciei hoe modo externe admodum diversa adpareant; quoad struc- 

 turam heec quoque ita mutata putarem ut fila interiora et cellulse strati infra 

 corticalis, quee in fronde gelatinosa contentu magis fiuido et minus conspicuo 

 sunt instruetee, epedem in fronde carnosa fiunt endochromate granuloso admodum 

 conspicuo farctae, intra membranas cellularum forsan paulisper distentas. Quee 

 quidem mutationes preecipue conspicuee mihi adparuerunt in iis Speciebus Ge- 

 neris, quarum ccllula> subcorticales per plures series superpositee obveniant. 

 Nescio an aliee sint species, qua3 exsiccatione ita contrahuntur, ut, quamquam 

 tenuissimee, chartee non adhrereant. 



Stratum corticale nunc tenuissimum esse, cellulis nimirum endochromate 

 coloratis fere immediate cum filis strati interioris conjunctis; nunc magis firmum, 

 cellulas nimirum coloratas in his suffultas esse pluribus seriebus cellularum, 

 quarum intimse, invicem subdistantes, eonjunguntur anastomosibus tum invicem, 

 tum cum filis strati interioris — hoc Epicrisin scribens jam monui et hac nota 

 insistens, inter Kallymenias proprias et Euhymenias distinguere conatus sum. 

 Quae vero differentia in nonnullis sat evidens, in aliis minus conspicua, quoque 

 facilius fallit, nisi contigerit examinare segmentum tenuissimum et rite trans- 

 versaliter ductum plantee ejusdem eetatis. Characterem igitur caute adhibendum 

 existimavi; et hodie species plures (quarum specimina juniora tantum examina- 

 veram) ad Euhymenias retuli, quas olim Kallymeniee genuinas existimavi. 



Species Algarum scribens, jam observaveram cystocarpia in nonnullis esse 

 frondi immersa, in aliis autem supra unam paginam emergentia. Fructibus 

 autem eo tempore tantum in paucis speciebus cognitis, nec ex cognitis rite per- 

 ciperam quousque valerent ejusmodi characteres, non eam vim characteribus ex 

 fructu petitis adtribuere ausus sum, quam huic adtribuendam esse hodie censeo. 

 Revera in nonnullis video cystocarpia supra unam paginam omnino emersa, et 

 pericarpio proprio excepta, quin immo pericarpium formatum antea quam sin- 

 guli nucleoli generati observantur; species hac conformatione fructuum insignes 

 ad Genus sui juris, Mcredithiam, hodie retuli. Ab his probe distinguendas cen- 

 seo species nonnullas alias, quarum nuclei, modo aliarum Kallymenise specie- 

 rum, nucleum exhibent in media parte frondis inchoatum, at ita intumescentem 

 ut cystocarpia aut utrinque, aut supra unam paginam hemispheerice tument, hoc 

 modo pericarpium proprium mcntientes. Ejusmodi fructus prsecipue in non- 

 nullis Speciebus fere estipitatis, iterata divisione et evolutione novarum partium 

 admodum decompositis, observavi, quibus proprium subgenus Meristeam, creavi. 



