66 ,T. G. Agardh. 



Zanardiniana Knll. microphylla videtur incola maris mediterranei ; an specimina qusedam 

 in Oceano atlantico lecta ad eam pertineant, mihi videtur dubium. Ex icone Zanardiniana 

 patet fructus hujus esse in media fronde nidulantes, paginibus supra nucleum conipositum 

 paulisper intumescentibus, quoad structuram ab iis aliarum Specierum Kallymenia? vix con- 

 spicue diversis. Hsec K. microphylla Zanardinii est K. micropJiytta Hauck, qui iconem 

 Zanardinianam reddidit. Ardissone, qui loco supra a me citato specimen Atlanticum sub 

 nomine K. micropliyllce antea depinxerat, in Phyc mediterr. tum nostram, tum Zanardinianam 

 K. microphyllam, tum denique oceanicam K. reniformem ad unam eandemque speciem retulit, 

 cui nomen K. reniformis restituit! 



Fucus reniformis Turn. Tab. 113 fig. aa, de quo ipse, K. microphyllam describens, 

 dubius haesi utrum esset mera Kall. microphylla J. Ag., an forma K. reniformis, et a Za- 

 nardinio typicum F. reniformem sistere consideratur. Specimen, quod fructiferum a Turnero 

 depictum fuit, quodque typicum K. reniformi a me consideratum fuit, habet fructus infra 

 paginam paulisper elevatam nidulantes; forma hujus Speciminis est fere ea, quam plurimi 

 normalem F. reniformem agnoscant, et quoque in Tab. Phycol. tab. 79 a Kutzing depicta 

 fuit; specimen autem Turneri sub fig. aa depictum, est sterile, et hinc mihi fuit dubium. 

 Plantam nimirum huic habitu simillimam habui, a D:na Griffiths mihi datam, et hanc quo- 

 que nomine K. reniformis inscriptam ; hujus autem fructus omnino diversos vidi ab iis Fuci 

 reniformis a Turnero depictis; hos fructus in nostra K. microphylla rite descriptos videas in 

 Sp. Alg. p. 288. 



Denique addere lubet me nulla authentica specimina K. microphyllse Zanardinii vidisse; 

 nititur igitur iconibus datis mea de hac Specie opinio. Specimen fructiferum, quod sub K. 

 Requienii memoravi, ad K. microphyllam Zanard. forsan pertineat ; at fragmentum nimium 

 incompletum (rotundatum et circiter pollicare), quam ut illud ad certam Speciem referre 

 auderem. 



8. Kall. dentata Suhr. J. Ag. Epicr. p. 223. Euh. dentata Kutz. I. c. 



tab. 75. 



Hab. ad Cap. b. Spei. 



Ut jam supra monui, mihi certum videtur Euliym. scliizophyllam Kiitz. ad hanc speciem 

 referendam esse. 



9. K. Tasmanica Harv. J. Ag. Bidr. Alg. Syst. VI p. 17. 



Hab. ad Tasmaniam et Novam Hollandiam australem. 



Hodie referre sufficiat ad ea, quse 1. c. de hac specie dixi. Me hucusque nullum spe- 

 cimen cystocarpiis instructum observasse, inter plurima quse vidi, animadvertere placet. 



10. K. Berggeenii J. Ag. Epicr. p. 221 et p. 686. 



Ilab. ad Novam Zelandiam. 



Cystocarpia nucleolis constant pluribus, invicem distinctis filorum adparatu sat evoluto; 

 ejusmodi strato magis conspicuo quoque nucleum cinctum vidi. Cellulas matricales gemmi- 

 diorum obovatas ex his filis exeuntes observare credidi; his vero demum solutis, gemmidia 

 rotundata in nucleolis libera et coacervata obveniant. Nuclei in medio inter utramque pa- 

 ginam, nidulantes; at in una pagina, paulisper magis elevata, carpostomium adesse putavi. 



