Analeeta Algologica. 66 



observavi. Characteribus allatis Speciem proxime ad C. cruciatum et C. eomo- 

 sum aceedere videretur; h?e autem Species ramificationis norma omnino diversa 

 longius discedere censeantur. In paucissimis, quae vidi, speciminibus C. inter- 

 rapti favellas frustra qua?sivi. Prseter specimina ejusdem Anglica et Gallica 

 ex oceano, aliud vidi mediterraneum, nomine C. vermillaris mihi ab ipso De 

 Notaris missum, sphaerosporis conformibus ornatum. Ardissone, qui nomine C. 

 subtiUssimi DelST. speciem mediterraneam descripsit (Phyc. medit. p. 67), hanc 

 diversam speciem consideravit. Pavellas ab illo observatas fuisse adparet, at ab 

 iis, quge de favella dixit, de earum indole vix aliquid his formis characteristi- 

 cum concipere licet. Typum tamen Grenericum proprium in C. interrupto latere, 

 lubentius conjicerem, quem interea alio loco disponendum, nomine Microthamnii 

 designavi. 



Favellas denique quod attinet, has nullo adparatu involuerali Cinctas esse, 

 sed nudas generari (Tab. I fig. 15), omnibus Speciebus Generis characteristi- 

 cum putavi, quo charactere Genus a Halothamniis facilius dignoscatur. Easdem 

 quoque in articulo generante plures nasci (nec singulas), et demum quasi lobis 

 pluribus constitutas obvenire, id quoque characterem pra3bere genericum, assu- 

 mere ausus sum. 



Quomodo cseterum evolvnntur favellse in diversis Speciebus, id mihi hodie 

 nonduni liquet '). Plerumque in vicinia favellarum ipsi articuli generantes quasi 

 gelatina, sordibus saepe infestata, obducti mihi adparuerunt; ita ut primarios 

 status nuclei et dispositionem partium ejusdem observationibus certis. sequi vix 

 liceat. In paucis, quarum favellas et bene evolutas et distinctas observare mihi 

 contigit, evolutionem inchoantem divisione facta transversali articuli jam adul- 

 tioris indicatam putavi. Articulum ita divisum paulo supra basem rami aut 

 ramorum plurium situm vidi; vix autem in his ramis bene evolutis adparatum 

 quendam involucralem agnoscerem. Ex partibus duabus articuli subdivisi, quse 

 longitudine parum diversse adparent, superiorem vix mutatam permanere, infe- 

 riorem autem infra geniculum formatum generare ramellos brevissimos quasi 



') De evolutionp favellse Call. corymbosi icones pulclierrimas a Thuret publici jiu'is 

 factas fuisse (Ehicl. Phycol. tcib. XXXIII — XXXV) satis constat. Inter stadia primaria, 

 qu» in partibus supremis adhuc subtilissimis inchoari videntur, et favellas evolutas, cpaales 

 inter ramos majores inferioris plantse obvenientes delineavit, stadia intermedia nulla deli- 

 neata fuisse dolendum videtur, utpote differentias vix explicare liceat nisi aut lentissimam 

 evoliitionem favellse. aut rapidissimam frondis assumeres. 



Lunrls Univ. Arsskr. Tom. XXYIII. . 5 



