30 J. G. Agardh. 



ramulos, a quibus fructiferse partes evolvuntur, forma admodum diversos gcnerari 

 a plumulis plantee sterilis; ita in Perithamnio novum hujus tendentise exemplum 

 forsan haberemus, at suo modo lnutatum. In alio quodam typo a me observato, 

 ideni obvenire, forsan monere liceat; et utrumque Grenus hoc modo transitum 

 parare inter Callithamnia magis legitima et Ballias. 



Sequentes species Generi novo pertinere assumere ausus sum: 

 1. P. Cekamioides J. A<j. mscr. naria, vix semipollicaris, ramis ramulisque 

 alternantibus decomposita, subsporigiosa, verticillis ramelloruin infra geni- 

 culum quodque exeunti-bus, invicem proximis et subconfluentibus, articulis 

 rachidis diametro eequalibus aut parum longioribus (Tdb. I. fig. 1 — 2). 



Hab ad oras Nova? Hollandise australis (s. n. 46 / ul ) a J. Br. Wilson 

 mihi missa. 



Ceespites erectiusculos vix semipollicares efficit. Rite expansa observatur 

 ramis ramulisque decomposita; ob verticillos adproximatos fere Ceramii speciem 

 (C. isogonum) mentiens, nisi magis spongiosa alium omnino typum indicans. 

 Ex rachide nimirum articulata, monosiphonia et ecorticata, ramelli consimiles 4 

 ad geniculum quodque exeunt, in verticillum regularem conjuncti; verticillis 

 proximis ob brcvitatem articulorum rachidis scsc invicem fere tangentibus. Ra- 

 melli singuli brevissimi cochleariformes aut fere cucullati, inferiore pagina con- 

 vexa, supcriorc quasi excavata, supra articulum basalem simplicem constant 

 nova scric rameilorum, apicibus convergentibus initio quasi gelatina conglufi- 

 natis, scrius subdichotouie divergentibus. In planta favellifera observavi supra 

 basalem articulum ramellorum, in pinna primaria (ad basem subrecurvata) 

 filum quasi heterogeneum, sursum porrectum, oblongo-cylindraceum, intra mem- 

 branam pellucidam, seriem unicam longitudinalem articulorum brevissimorum 

 gerentem. Ab initio hi articuli sunt diametro breviores et eorum usque 19 

 numeravi; serius fiunt rotundati et majores, dein horum loco (divisione enclo- 

 chromatis facta?) partes granula referentes plures et magis irregulariter seriatas; 

 demum favellam ovalem, intra membranam magis expansam gemmidia numerosa 

 foventcm. Favella? membranam nunc pluribus locis superpositis obsolete con- 

 strictam, quasi articulis divcrsis confiuentibus ortam, observare credidi; nunc his 

 omnino obsoletis favellam erectiusculam ovalem aut immo denique rotundatam. 

 Quia ramificationem ramellorum typicam dichotomam putavi, filum autern in 

 favellam demum mutatum a pinna primaria recurvata ramuli solitarium sur- 



