Analecta Algologiea. 



17 



Prseter species, quas typicas Generi consideravit Naegeli, sequentes a recen- 

 tioribus ad Rhodochorton relatas vidi: Hauck Bh. pallens (Zan.) et Rh.? 

 membranaceum (Magnus); Kjellman Iih. intermedium, BJt. spinnlosum (SuJir), 

 Bh. sparsum (Carm.); Bh. mesocarpum et Bh. Spetsbergense (ultimas ut spe- 

 cies subgeneris proprii: Thamniscus); Holmes and Batters easdem species, 

 quatenus AngHcas, ad Rhodochorton retulerunt. Denique, in tractatu proprio 

 de evolutione sporangii (spheerosporee) in Rh. Rothii et Rh. floridulo, novam 

 quoque speciem Bh. seiriolanum descripsit R. J. Harvey Gibson. 



Quam incerta vero heec omnia manent, jam ex eo sequi videretur quod 

 species, qure a Neegelio ut species Acrochetii enumeratee fuerunt, eeedem hodie 

 ad Rhodochorton ducuntur '). Ad ipsam typicam speciem Ilh. Bothii jamdudum 

 Harvey formam retulit, (Byssus purpurea), quam characteribus habitualibus ita 

 cum C. Rothii convenire statuit, ut eam hujus formam consideratam vellet; et 

 tamen fieri posse putarem, ut in forma dicta Speciem haberemus, quam ne Flo- 

 rideis quidem pertinere indoles fructificationis detecta forsan demonstrabit. Ea- 

 dem mihi videtur ratio Generis Chantransioe, quale hoc constitutum voluit Thu- 

 ret: Species ejusdem marinse tantam offerunt cum Speciebus aquse dulcis simili- 

 tudinem, ut easdem non congenericas csse, hodie segre argumentis certis dedu- 

 cere liceat. Et tamen easdem in idem Genus conjungere dubitarem. Videas 

 quse de hac re infra Acrochcetium ulterius attuli 2 ). 



') In opere recentissimo (Reinle Atlas tab. 40) vidi Callith. minutissimum Kiitz. (C. 

 minutum Suhr) ad Genus Rhodochorton relatum, sphajrosporis evidenter cruciatim divisis 

 instructum . 



2 ). In tribus illis magnis seriebus, quas inter Algas superiores dignoscere licet, quasque 

 ducente colore Viridcs, Roseas et Olivaceas quandoquidem nominarunt, certse qusedam et haud 

 paucse sunt formse et structurae frondium, quse in omnibus seriebus S£epe reveniunt. Ut 

 Cladophorse, Ectocarpi et Callithamnia, ita et Ulvacea?, Punctarias et Halymenia? ducente 

 forma exteriore et habitu analogse adpareant, nec tamen eam ob causam hodie affmes judi- 

 cantur. Characteres harum, ex fructificatione deducti, ita revera hodie cogniti snnt, ut de 

 his certius statuere liceat, quasnam similitudines analogite, nec affinitati adscribere opporteat. 

 Sunt aliaj similitudines structurfc frondis magis compositse, quse eodem modo ssepe reveniunt 

 (Dictyriearum et nonxmllarum Rhodomelearum ; Thorece, Mesogloiaz et Helminthorai); nec hanc 

 ob causam, me judice, affines istfe existimentur. Si vero his locis est fructificationis indoles, 

 quibus niti opporteat judicium de affinitate, me fugit quare alia esset ratio qunm de formis 

 agitur, quffi vix nisi colore conveniant (Porphyra et Floridccc) quas vero affines statuunt. 

 Xisi fructificationis indole congruentes, nec has nec alias affinitate junctas putarem. 



Lunds Univ. irsskrift. Tom. XXVIII. 3 



