Analocta Algologica. 



83 



1. Hymenocladia filifoemis (J. Ag. mscr.) fronde filifbrmi vix conspicue 

 compressa, patentissime et distanter dichotoma, ramulis subflexuoso-diyari- 

 catis, ultimis longe attenuatis acutissimis, cystocarpiis ad ramulos penulti- 

 mos hemisphserice prominulis, suo diametro ramuli generantis crassitiem 

 superantibus. 



Hab. ad oras calidiores occidentales Novse Hollandise; ex Champion bay 

 a Spalding lectam misit F. de Mueller. 



Planta, qualein decoloratain vidi apicibus sparsim roseum colorem servantibus, crassitie 

 et colore fere Ahnfeltiam plicatam refert; at madefacta eximie gelatinosa, et exsiccata chartas 

 adhaerens, licet suhcornea. Rami eximie flexuosi et divaricati, fere dichotomi dicendi; infe- 

 riores nuuc usque pollicem invicem distantes, supremi acutissimi magis adproximati, s«pe 

 angulo patentissimo divergentes. Ad ramulos penultimos cystocarpia, latqraliter prominula, 

 suo diametro ramulum fertilem stepe superantia, supra complanatam basem fere oblonga. — 

 Sectione transversali frondis vidi structuram Hymenocladise sat manifestam. Series nimiruin 

 cellularum majorum in media fronde regionem quandam centralem ab exteriore separat. 

 Celiulse hae (separantes) magnse rotundato-angulataj, crassis parietibus gelatinosis instructas; 

 intra hos parietes, ut mihi adparuit, generantur sensim plures pluresque cellula: interstitiales, 

 quibus iuvicem magis magisque separantur cellulse majores primum formata?. Ita sensim 

 oritur regio illa centralis, a periplierica ipsis illis cellulis majoribus separata. Hanc regio- 

 uem axilem demum totam cellulis numerosis minoribus occupatam vidi, inter quas nunc cen- 

 tralem quandam discernere forsan quis crediderit. Cellula; majores, quse fere unica serie 

 concentrice dispositse adpareant, directione tangentis paulisper longiores videntur. Extra 

 has cellulas majores (in regione periphericaj cellulae minores fiunt, nunc directione radii sub- 

 longiores et cellulis strati corticalis fere iu fila verticalia conjunctis externe obteguntur. 

 Inter cellulas majores, concentrice dispositas, cellulse minores sat evidentes quoque proveni- 

 unt, regionem interiorem cum exteriore conjungentes; simul me judice indicantes, quomodo 

 peculiaris structura oriatur. Pericarpium crassum iisdem cellulis, duplici strato dispositis 

 compositum. Carpostomium terminale, latius hians, filis verticalibus strati corticalis circum- 

 circa cingitur. Cellulse iuteriores monstrant reliquias cellularum disruptarum, quibus nu- 

 cleum juvenilem cinctuui fuisse patet. Placenta basalis admodum conspicua a fundo peri- 

 carpii adscendit, cellulis minoribus contexta, quarum superiores grandescentes sensim gem- 

 midia generant. A placenta exeuntes cellulas alias in lobos juniores, alias in lobos adultio- 

 res abeuntes dignoscere putavi, aliis lobis effoetis. Gemmidia majora quam in multis aliis 

 Florideis. Gemmidium juvenile traussectum quasi reticulo tenuissimo contextum vidi; et ad- 

 posito Chl. z. Jodio maculas reticuli coerulescentes. 



Suadente structura frondis et Cystocarpii mihi vix dubium videtur hanc esse Hymeno- 

 cladife speciem genuinam. Haud est Gracilaria, inter quas Gr. furcellatam, habitu magis 

 convenientem, forsan quis affmem crederet; nec Cordylecladise speciem putarem. 



Obs. I)e Hymenocladia consi>ei!sa J. Ag. Epicr. (Cattiblepharis conspersa Ueirv. Phyc. 

 austr. tdb. CCXXXVII) jam 1. c. monuit Harv. duas formas hujus Speciei adesse, quas 

 quoque in icone depictas videbis, babitu invicem admodum diversas. Prseter adultiorcin, 

 quam cum Callib. ciliata comparavit, juniorem forma fere omnino obovatam adesse dixit, 

 margine nunc omnino integerrimo. Hanc revera, forma ita diversam, facilius quis speciem 



