84 J. G. Agardh. 



propriam judicaret, utpote non tantura sub statu juvenili, sed etiam cystocarpiis numerosis 



et maturescentibus instructam^ eandem formam obovato-rotundatain retinentem vidi. Me 

 vero hodie iterum banc examinantem et structuram frondis et cystocarpia Hymenocladiae 

 observasse, addere placet. A facie visam plantam sterilem facilius Cltrysymenice Meredithiance 

 affmem putares. 



Obs. De Hymenocladia divaiucata var. teopica Croi/an mscr. in Maze ct Schramm Algues 

 dc la Gitadeloupe p. 243; Mitrray Mar. Alg. of West Indian Iiegion p. 7, sequentia ani- 

 madvertere placet : 



Quae sub hoc nomine memorata fuit forma, mihi quoad affinitates magnopere dubia ad- 

 paruit. Quod sit species a vera Hym. divaricata distinctissima, mihi certum videtur. Nec 

 speciem esse Hymenocladite, ex analysi speciminis, mihi benevole a Gel. Maze dati, constare 

 putarem. Ignotis vero cystocarpiis mihi incertum manet, cui Generi revera pertineat. Frons 

 complanata fere tribus stratis constituta (sectione facta transversali plantse inferiorisj vide- 

 retur. Cellulas nimirum interiores majores per duas series, paginibus parallelas, a margine 

 ad marginem excurreutes, dispositas vidi, et cellulas utriusque seriei ssepe oppositas; inter 

 has quasi intimum exstat stratum, interspersis cellulis angustioribus, interstitia occupantibus 

 contextum ; stratum corticale denique fere monostromaticum vidi, cellulis angulato-oblongis. 

 Segmento facto pinnulse superioris hsc mihi magis teretiuscula adparuit, cellulis rotundato- 

 oblongis stratum interius formantibus; his extrorsum quasi in fila fastigiata at paucis-arti- 

 culis contexta, abeuntibus; inter ha?c fila spha?rosporas elongatas, cylindraceo-oblongas, zo- 

 natim divisas, numerosas et evidentissimas observavi. Sphserosporas has in processubas mar- 

 ginalibus numerosas et fere in soros collectas obvenire, addere placet. Ex iis, quse ita ob- 

 servavi, Ehodophyllidis speciem potissimum assumerem; at planta magis gelatinosa mihi ad- 

 paruit, quam his normale putarem. Nullam aliani Speciem Rhodophyllidis ex iisdem regio- 

 nibus cognitam esse, scio. 



LXXI. Gloiosaccion Harv. PJti/c. austr. et J. Ag. Epicr. p. 316. 



Jam antea in Epicrisi monui proximam esse hujus Generis affinitatem cum 

 Chrysymenia, et dubia attuli an Genera htec jure distinguerentur. Postea plu- 

 ribus formis Gloiosaccii mihi cognitis, Genera distincta lubentius assumerem. 

 Typum Gloiosacci et fronde simpliciuscula, et cystocarpiis immersis — proprio 

 pericarpio destitatis — quasi inferiorem forsan agnoscere opportet. Frondcm 

 tubulosam plantre viva3 gelatina hyalina plus minus impletam esse, statuit Har- 

 vey. Cellulas interiores permagnas mox ruptas fieri Generi characteristicum 

 descripserunt; et harum contentu aut dissolutione frondem fieri tubulosam et 

 gelatinam interiorem oriri forsan indicare voluerunt. Nescio vero an structura 

 hoc modo rite interpretata fuerit; nimirum a cellulis interioribus permagnis saepe 

 introrsum exeuntia vidi fila elongata cylindracea et articulata, quse forsan potius 

 cellularum intimarum elongatione orta suspicarer. Hsec fila ssepe in segmento 



