Analer.ta A l-olo-ir.ii. 



'.)! 



ultimis pollicem et bispollicem longis, 1 — 2 lineas latis, basi et apice attenuatis *at obtusif 

 raro oppositis, ssepius sine conspicuo ordine a submargine exeuntibus, Cystocarpia subsphae- 



rica et emersa. Nostra decolorata. 



LXXV. Epymenia Kutz. (excl. sp.) J. Ag. Epicr. p. 333. 



Hujus Generis Species ab Auctoribus parum intellectas fuisse, patet. In 

 Synopsi — Phycologise australi adjecta — Harvey 4 species enumeravit, qua- 

 rum vero cluse ei ignotse videntur; in Flor. Nov. Zelandice novam Speciem his 

 adjecit. Sonder, qui antea species duas (Harveyo ignotas) descripserat, in ultima 

 Enumeratione Algarum Australise 3 species memoravit, quarum unam tantum 

 ex iis Harveyo cognitis recepit; unam quam ipse antea descripserat, siccis pedi- 

 bus transiit. Ipse sex species, quas hujus Generis genuinas credidi, 1. c. enu- 

 meravi adjecta postea (1. c. p. 694) Ep. Halymenioicle, quam ob defectum costse 

 dubiam speciem Generis putavi. Ex allatis vero speciebus 4 mihi ignotas aut 

 dubias dixi. Neque characteres, quibus species designari putarant, ejusmodi 

 mihi adparuerunt, ut ex iis certius dijudicare liceat, quasnam Species intellectas 

 voluerunt. Qnse si ita sint, operse pretium Algologis fore credidi, si revisionem 

 quandam Specierum hodie instituere conarer. 



* Frondibus stipitatis supra aream basalem dilatatam subvage lariniatis, subpalmatifidis, 

 laciniis lata basi confluentibus , ambitu vix definitis; phgllis frudiferis cx tota 

 fronde superiorc emergentibus. 



1. Epym. Halymenioides J. Ag. Epicr. p. 694. 



Hab. ad oras Tasmaniae et Novse Hollandise australis (J. Br. Wilson 

 sub n:o 35). 



Supra stipitem brevem, bene distinctum, frons surgit palmatifida, inferre indivisa, nulla 

 tendeatia costce cujusdam in nostris conspicua. Dum in speciebus, quas Generi typicas ple- 

 rumque considerarunt, phylla fructifera secus niediam partem segmentorum provenientia 

 videutur, et seepe certis locis aggregata, in Halym. Ifalymenioide per totam frondem supe- 

 riorem singula generari videntur, plus minus dense sparsa — area inferiore et indivisa fron- 

 dis in nostris sterili. Me tamen hanc dispositionem tantum in planta sphffirosporifera vidisse 

 dicere fas est. Substantia hujus speciei magis forsan gelatinosa quam in aliis, utpote spe- 

 cimina plus minus arcte chartse adha;rentia vidi. Cseterum videas descriptionem 1. c. datam. 



1. Epym.? cuneata (Rhodym. cuneata Harv. Phyc. Aastr. tah. CCXCV). 

 Htec ad oras Tasmanise quondam a R. Guun lecta dicitur. 



Suadentibus clmracteribus in icone citata expositis, luec species forsan jmtius ad Rho- 

 dyineniam, quam ad Epymeniam referretur. ut lioc jam statuit Harvey. Si vero phylla fruc- 



