Analeota A.lgologica. 93 



plantam Australasicam- ssepissime adhuc angustiorem vidi ; praecipuam vero differentiam cysto- 

 earpiorum puto; hsec enim in eodein phyllo numerosa proveniunt in Eji. obtusa; m Ep. Wil- 

 souis vero singula. Colliguntur vero in soros cystocarpia hujus; dum phylla fructifera Ep. 

 obtusse sine ordine certo a disco incrassato sparsiora aut densiora provaniunt. 



4. Epym. acuta (Harv. Fl. Nov. Zel. p. 249) J. Ag. Epicr. p. 334. 



Hab. ad oras Novre Zelahdise, et ad insulas Cliatam. 



Hujus hucusque pauca tantum habui specimina, quse plantam antecedenti proximam in- 

 dicare videntur; ramiiicationis norma et magnitudine partium parum diversam putarem. 

 Prseter formam paulisper aliam segmentorum terminalium, quam nomine dato indicare voluit 

 Harvey, prsecipuam differentiam in evolutione costse, quoque segmenta supcriora scandentis, 

 posuit idem, quod quoque iu nostra vidi Cystocarpia fere eonformia. at, ni fallor, omnino 

 sessilia, et magis sparsa quam in antecedente observavi; at nescio an hoc fortuito sit in speci- 

 mine nostro, noii optimo. Cseterum differentiam substantise adesse putarem, verbis a?gre defi- 

 niendam. 



5. Eptm. membranacea (Harv. Fliyc. aastr. tdb. 89) J. Ag. Epicr. p. 334 



(partira). 



Hab. ad oras australes Novse Hollandise, et Tasmanise. 



Ut hanc hodie intelligo, est Species Nova: Hollandise alias frondis magnitudine superans. 

 Specimina revera vidi ultra pedalia, segmentis 8-1-8 lineas latis. Segmenta terminalia api- 

 cem versus attenuata, attamen obtusa, quo respectu cum Ep. acuta conveniens videretur; 

 dum vero Ep. acuta cseteris minor, Ep. membranaceam aliis majorem dicerem. In utraque 

 specie stipes sa?pe costa quasi propria percursus; hanc vero in Ep. membranacea sparsim 

 destructione laminse denudatam vidi; in Ep. acuta margine magis persistente instructam. 

 Segmenta in Ep. acuta patentiora discedunt ; in Ep. membranacea magis erectiuscula. Spe- 

 cimina sterilia tantum vidi. Harvey expressis verbis dixit cysto.carpia singula aut gemina 

 in phyllis cuneatis aut oljovatis generari ; . quo respectu haic species inter antecedentcs, quo- 

 rum cystocarpia iu phyllis subsingula, ct Ep. ubtusam; cujus in phyllis subcouforrnibus cysto- 

 carpia numerosa generantur, intermedia videretur. 



De Algis Nova> Zelandiai scribens, inter formas Epymenia; distinguere nondum scivi, et 

 cvolutione conspicua costse deceptus formas Ep. Wilsonis et Ep. acutce sub nomine Ep. mem- 

 branacese inter Algas Nova? Zelandiae enumeravi. Quse a Klitzing (Tab. Phye Vol. XIX 

 tdb. 40) sub nomine Ep. niaithranaceai depicta fuit planta fere potius Rhodymenise speciem, 

 quam Epymeniam referre diceres. Si ad species Epymenire referrcnda esset, potius Ep. 

 Wilsouis, quam Ep. membranaceam Harv. in ea agnoscere vellem. 



6. Epym. obtusa Orev. J. Ag. Epicr. p. 334 (excl. specimin. omnib. austra- 



lasicis). 



Hab. ad Cap. b. Spei; Sp. ex Cap. Horn nulla vidi. 



Eorma frondis haec cum Ep. Wilsonis sat convenit, at planta omni respectu major. Ab 

 omnibus aliis speciebus Generis mihi cognitis differt cystocarpiis in eodem phyllo numerosisi 



