110 



J. G. Agardh. 



tam utroque loco fuisse descriptain; hoc negare sane non auderem, si utroque 

 loco planta rite prseparata et bcne reviviscens observata fucrit. Cuicumque au- 

 tem Algas exsiccatas determinare aut describere impositum fucrit, ei «ine dubio 

 ssepe suboluit, Algarum stmcturam, prout reviviscunt specimina, admodum diver- 

 sam adparere posse. Equidem vidi specimina elegantissima Floridearum ita 

 prseparata, ut no minimum quidom fragmentum sub microscopio rite expansuin 

 observare mihi licuerit. Forsan conjicere liceret segmentum fructus, a Harveyo 

 observatum, non ita expansum fuisse, ut structuram rite concipore licuerit. 



Restat denique do affinitatibus Amphiplexia; dicere. Mihi, affinitates Flo- 

 ridearum ex formationis modo et dispositione Gemmidiorum dijudicanti, adparuit 

 Amphiplexiam ad illam seriem Generum pertinere, quam nomine Besmiosper- 

 mearum designavi. Heec distincta dixi (Morpli. Florid. p. ,245) filis gemmidii- 

 feris dense plerumque fasciculatis, in articulis terminalibus (velut in Corynb- 

 spermeis) tantum prsegnantibus, in his singula gemmidia ex se generantibus. 

 Ordines vcro, qui ad illam seriem pertineant (lMminthocladiacem, Ghcetangiea, 

 Gelidiacece, Hypneacece et Solieriece) differre dicuntur modo, quo disponuntur 

 fasciculi filorum in nucleum, velut et aliis quibusdam fructus characteribus. Si 

 characteribus ita datis insistere liceret, facilius videretur Amphiplexiam — cujus 

 fila gemmidiifera secus parietes interiores spatii excavati proveniunt, et ita sunt 

 disposita ut ipsa gemmidia in filis abbreviatis terminalia, centrum versus loculi 

 convergentia adpareant — ad Chastangieas referendam esse. Dum vero in Chse- 

 tangiois cavitatem cystocarpii fere indivisum novimus, cryptse plures formantur 

 in Amphiplexia intra stratum perinucleare quasi proprium; ct in singulis his 

 cryptis gemmidiorum fila circumcirca proveniunt parietalia. Hac majore com- 

 positione nuclei Amphiplexia magis cum Solierieis convenire videretur; in Solie- 

 ricis vero crypta? formatse, circa centralem quandam partem in orbem ssepe dis- 

 posita 1 , fasciculos gemmidiorum gerunt extrorsum radiantes. Hinc Amphiplexiam 

 neque cum uno, nec cum altero typo rite convenire videretur. Lubentius pro- 

 prium typum inter Desmiospermeas formantem conjicerem; ad quem forsan <]iio- 

 que alia nonnulla (Ectoclinmm?) revocare opporteret '). 



') Quum de his dispositionis mutationibus liodie scribere non in animo est, lioc loco 

 tamen addere placet aliud esse Genus, quod vario respectu cum Amphiplexia convenire vide- 

 retur, Poli/coeliam puto, si quoque hoc Genus ad longe aliam familiam retuli, et cystocarpiis 

 immersis ab Amphiplexia facilius dignoscaturr Si fiugere liceret cellulas magnas ejusdem, 

 in media fronde sitas, demum ad fructificationem formandam fieri evolutas, in liis partes, 



