Analoct.a AIs'(il(>i>ic.a. 



11!) 



dem investientes, primariam dispositionem obscurent. Denique ipsse rachides 

 tiunt vario in diversis modo, adjuvantibus his partibus accessoriis, transmutatse, 

 in nonnullis rugosse, in aliis jugis lougitudinalibus subangulatas. Jlis omnibus 

 nmtationibus, vario modo in diversis perductis seniles frondes admodum diversse 

 obveniant; in nonnullis a primaria forma nvinus mutatge, nisi quod partes appen- 

 dieulares obtusiores aut mamilla3form.es obveniant, nunc obsoletiores et forsan 

 partim dejectse, partim persistentes adparenter magis irregulariter dispositse; in 

 aliis quasi agglomeratione partium in quibusdam locis, earumque defectu in aliis, 

 forma totius frondis fit quasi articulatim constricta, qualis (in Tab. LXIV Phyc. 

 australis) Eucheuma speciosum a Harveyo depicta exstat. Alia. species infra 

 despripta (Ettch. jugjatum) partes forsan analogas offert, at alio modo dispositas; 

 constant, ni fallor, parte inferiore ramorum demum incrassata, oblonga ct cir- 

 cumcirca ' apiculis prominulis borrida; nescio an ha> partes demum delabentes 

 atque novo ordine excrescentes, forsan novas plantas generarent. 



Pra^ter has, quas ipsius frondis mutationes dicere liceret, alia? sunt cysto- 

 earpiorum formae et situs diversi. In paucis nuclei cystocarpiorum in partibus 

 frondis quasi immersi nidulantur; in ita sitis, appendiculas, ramulum non evo- 

 lutum forsan testantes, nunc sparsas, nunc in coronam conjunctas, extra frondcm 

 eminentes observavi. In longe plurimis cystocarpia iu ramulis, aut partibus 

 appendicularibus paulo magis evolutis generari puto; nunc ad basem haruni 

 inflatam tumescentia,, terminantur mucrone terminali; nunc infra apicem pro- 

 venientia et dentibus pluribus conicis, ssepe minus conspicuis, terminata; nunc 

 quasi a suprema parte liguife inermis transmutata, cystocarpia quoque inermia 

 adparent, in pedicello brevi terminalia ct demum fere globosa; nunc adparenter 

 sessilia, quasi a ramulo toto formata. Cystocarpia ita formata nunc magnitudine 

 parum differunt ab iis aliarum Floridearum; nunc in nonnullis speciebus, quasi 

 a ramulo composito formata, valida generantur in apice pedicelli terminalia, ipso 

 pericarpio globoso et subnodoso circumcirea apiculis minutis persistentibus armato 

 (Yideas Iconem Harveyanam (E. speciosi) supra citatam). Ut sustineantur 

 ejusmodi propagationis partos valida?, incrementa frondis supra memorata fieri, 

 facilius equidem crederem; et ita diversarum specierum evolutionis stadia, quse 

 in Eucheumate evidentiora quam in plurimis aliis Algis obveniant, certum in 

 finem fieri, assumere ausus sum. 



Ex iis, quae jam attuli, sequi putarem Species Euclieumatis invicem revera 

 magis differre quam pluriniEe aliorum Generum Species; ut vero differentiaa et 



