Analocta Algologica. 



121 



conducere putavi. Ex formis mihi hodie notis nonnulla3 quoque sunt, quae ad 

 alia Genera relatse fuerunt;. quse autom potius Eucheumatis species milii adpa- 

 ruerunt. 



Qua? si ita sint, jam hodie afferendum putavi quae de singulis speciebus didici 

 sub tempore post editum Epicrisin prgeterlapso. Quod attinot dispositionem spe- 

 cierum, hanc differentiis in evolutione cystocarpiorum obvenientibus innitenclam 

 esse, forsan assumere opporteret; durn vcro in haud paucis speciebus cystocarpia 

 nondum a me observata fuisse doleam, alio dispositionis principio hoc loco insi- 

 stere, prseferendum credidi. 



Sequentes igitur Species Eucheumatis hodie mihi plus minus cognitas habeo: 



I. Frondc cylindracea, ramis ramulisquc quoquoversum egredientibus plns minus decompo- 

 sita, sub cvolutionis stadiis divcrsis ant parum mutata, aut papillis rario modo 

 in diversis speciebus obsita. 



* Frondc adultiorc axit nuda (papillis fcre nnllis instructa), aut papillis niinoribus sine 

 ordine evidcnte egredientibus superne qnasi verrucosa, inferne magis conspicue 

 armata. 



1. Eucn. nudum J. Ag, Sp. et Epkr. p. 599. 



Hab. in Oceano pacifico superiore ad Californiam et Insulas Sandvicenses. 



Hucusque fere tantura hujus fragmenta habui, Gracilariam compressam sat semulantia. 

 Cystocarpia verrucas obovatas sessiles referentia, extra frondem prominula, quoad structuram 

 cum iis aliarum specierum convenientia; nimirum stratum circuranucleare sat conspicuum; a 

 placenta elevata centrali ad hoc exeunt fila sterilia fasciculata pauca, micleolos numerosos 

 invicem separantia; fila gemmidiifera fasciculata clavata, articulis infimis cylindraceis, in 

 articulo terminali obovato gemmidium conforme foventia. Alia ex fragmentis mihi obvlis 

 membranaceo-carnosa, alia cartilaginea, ad eandem speciem, ni fallor, referenda. 



2. Eucii. horeidum (Ilarv.) J. Ag. Epicr. p. 600. 



Ad insulam Francise! 



Postfjuam 1. c. de hac specie mentionera feci, nulla habui specimina, quse certius ad 

 hanc referre auderem. In parte superiore rami teretiusculi rugulosi adparent; in inferioribus 

 partibus sat incrassatis papillse proveniunt conicse, longitudine diametrum rami vix requantes, 

 quantum videre licuit nullo certo ordine dispositse. 



Pra^ter specimen originale, a Harveyo ipso datum, alia habui specimina, quorum partes 

 superiores nonnullffi cum Harveyana congruere viderentur, aliis et plurimis evidenter ramulis 

 aut papillis conicis, rachidis crassitiem sua longitudine vix sequantibus, in verticillos con- 

 junctis, armatis. Equidem credere propensus sum utramque formam ad eandem speciem per- 

 tiuere, et hanc papillarum dispositione cum speciebus proxirae sequentibus congruentem, ea- 

 rum vero forma conica crassiore et breviore esse diversam. 



Lunds Univ. Arsskrift. Tom. XXVIII. 16 



