128 . J. G. Agardh. 



putavi, quas consimili evolutione partis infimse transversaliter positse forsan adscribere liceat. 

 Cellulse hoc modo formatse efficiunt cellulas pericarpii, quse fila iavolucri cujusdam omnino 

 referre videntur, longitudinaii facta cystocarpii sectione, aut pariete pericarpii a latere ob- 

 servato. 



Cellulas 4, intra terminalem cellulam fructiferam primitus ortas ad pericarpium forman- 

 dum omnes conferre, convictus sum. Quot fila, aut series cellularum, intra pericarpii mem- 

 branam ex his formantur, a basi ad carpostomium adsceudentia, dicere non audeam; sed 

 numeranti mihi cellularum scries in pericarpio post emissionem gemmidiorum magis trans- 

 lucente, verisimile adparuit easdem esse octo, directione paulisper spirali adscendentes. 



Pilum oblique terminale, quod in L. mcditcrranca observavit Bornet, et quod postea 

 ad theoriam ab hodiernis receptam, stabiliendum celebratum fuit. frustra in nostra qurcsivi, 

 quaniquam numerosa observavi cystocarpia sub statu primario a me descipto, et organa co- 

 ram habui ejusmodi observationibus eximie apta. Frustra vero quoque in nostris qusesivi 

 antheridia, qua? in sua planta una cum Cystocarpiis obvenire vidit Bornet. 



De origine ipsius nuclei, me judice difficilius statuitur. Forsan credere liceret cellulam 

 quandam basalem separatam fuisse a cellula ista, quam transversalem partem infimam cel- 

 lulse generantis constituere dixi; at ejusmodi divisionis indicia frustra quassivi; utcumque sit 

 in cystocarpio paulo magis provecto certe conspiciatur cellula qusedam basalis rotundata, 

 cellulis ipsius pericarpii major, quam centralem observare credidi. Assumere ausus sum 

 hanc intra pericarpium oriri, transmutatione aut evolutione cellulse proxime inferioris, cysto- 

 carpium sustinentis. Inter cellulam nimirum hanc sustinentem, et cellulam basalem nuclei 

 observavi porum, qualem inter cellulas subdivisione ortas, ssepius obvenire, constat. 



De structura nuclei adultioris quoque dubia quredem adesse confiteor. Prseter sporas 

 obovatas, a placenta basali radiantes, filorum adparatum observavi, quem in nonnullis sat 

 conspicuum, in aliis fere deficientem credidi. Ubi adposita guttula acidi muriatiei pericar- 

 pium quasi vi externa ruptum et totum fasciculum gemmidiorum expulsum vidi., gemmidia 

 nondum matura in filis articulatis brevioribus terminalia observavi. Nunc vero quoque alia 

 filatenuiora a fasciculo basali provenientia et carpostomium versus continuata adesse putavi. 

 In aliis vero cystocarpiis hsec fila frustra qusesivi. An credere liceret earum prsesentiam 

 aut defetum a gradu maturescentise pendere? 



Quod attinet affinitatem Generis, illam opinionem retinendam esse censeo, quam in prima 

 descriptione Generis jam enuntiavit Bornet. Structura frondis et nuclei Wrangeliae proxi- 

 mum Genus putarem; prsesentia pericarpii a cseteris Wrangeliaceis abludens. Si quis a prse- 

 sentia pericarpii et forma ejusdem affinitatem quandam cum Bonnemaisonia conjicere vellet, 

 monere placet cystocarpia Bonnemaisonise quasi transmutatione ramuli provenire; juvenilia 

 componuntur cellulis plurimis in corpusculum fere obovatum conniventibus. 



Inter specimina Algarum mihi a Grunow ante aliquot annos missa, adfuit qusedam ab 

 eo sequenti modo inscripta: "Lcjolisia mediterranea vur.? australis Gfrunow. Cauliniae ant- 

 arcticse insidens, Gleneleg Nov. Holl. austral. (Callithamnion segagropila J. Ag. ??,)." Mihi 

 hanc examinanti specimina sterilia adparuerunt et omnino decolorata, quare nullum omnino 

 judicium de hac planta ferre auderem. Nec ex his speciminibus dijudicare auderem, an ad 

 Lejolisiam jure referantur. 



