134 



J. G. Agardh. 



disponuntur. Trigeneam, qualem hanc explicare conatus sum (Bidr. Alg. Syst. 

 VI p. 113) quoque Rhodomelis proximam esse, assumere ausus sum. Utrum 

 vero iisdem proxima esset Heierocladia, an longe diversa sit, milii omnino du- 

 bium permanet. 



Typum Rhodomelis proximum offerunt Genera Amansue et Rytiphlese pro- 

 xima (Kutzingia, Lenormandia, Vidalia, Neurymenia et Polyphacum) quorum 

 species longe plurimse fronde complanata instructse sunt. Ut in fronde eorum 

 complanata et transverse zonata plerumque dignoscere licet costam percurrentem 

 et ssepe quasi costulas, quibus separantur zona?, ita stichidia probe transmutata 

 referunt folia minuta, utroque latere costa? singulis seriebus longitudinalibus 

 sphserosporarum instructa. Stichidia • nunc a margine, nunc a costa aut costulis 

 emergentia, ssepe numerosa seriata aut fasciculatim collecta, plus minus conspicue 

 incurva; exteriore latere folii incurvati (dorsali pagina) stratum corticale magis 

 densum nunc observavi, sphserosporis ventralem paginam versus subconvergenti- 

 bus. Si singulas zonas articulis analogas considerare liceat, sphserospora^ in sin- 

 gulis articulis geminee obvenirent et oppositte, utroque latere costa? interjectse 

 singulse; et fertiles putares siphones geminos, qui in stichidio costre interjecte 

 collaterales disponuntur. Eandem dispositionem in Rytiphlea3 speciebus com- 

 pressis aut teretiusculis dignoscere putavi, exclusis tamen nonnullis, quas hoc 

 loco infra memoratas videbis. Frondes in longe plurimis Amansieis atro-rube- 

 scentes videntur et exsiccatione nigrescentes, aliis tamen colore ltetiore quoque 

 in exsiccata instructis. 



In Hanovia et Halodictyoi/, quod idem Genus constituere crediderunt, fron- 

 des quasi heteromorphre obvenirent, in sterili planta filis (cellulis) monosipho- 

 neis anastomosantibus et in rete conjunctis contextee, in fertili vero planta sti- 

 chidia generant rite polysiphonea; liinc typum proprium in his agnoscere pu- 

 tavi, si quoque characteribus stichidii ad Amansieas accedentem. Stichidia ni- 

 mirum vidi ancipitia, utroque latere costse permeantis singulas series longitudi- 

 nales sphserosporarum generantia. Sphierosporse igitur in articulis geminee et 

 oppositse, in siphonibus centrali proximis et cum hoc collateralibus evoluta? dis- 

 ponuntur. Singulse sphajrosporee obteguntur, duabus cellulis corticalibus, longi- 

 tudinaliter superpositis. Typum stichidiorum inter Amansieas et Sarcomenias 

 intermedium dicerem. 



In Sarcomenia et Tcenioma, quarum ipsse frondes quasi heterosiphonea? 

 adparent, spheerosporte in stichidio probe transmutato per duas series longitu- 



