136 J. G. Agardh. 



Ut in Hanovieis typum proprium agnoscere putavi, frondis compositione 

 Anomalophylleas versus tendentem, structura vero stichidiorum ad Amansieas et 

 Sarcomenieas aceedentem, ita in Dictyuro et Thuretia alium typum inter Ha- 

 novieas et Anomalophylleas intermedium lubenter assumerem. Ramuli a caule 

 exeuntes sunt initio liberi, quales in Callithamnio aut Dasya obveniant monosi- 

 phonei, dein inferne polysiphonei et concrescentes in reticulum, caulem invol- 

 vens, plantam offerunt compositam, in diversis speciebus alias formas induentem. 

 Stichidia a basibus ramulorum incrassatis formata et densius cellulosa, ita inter- 

 pretanda mihi videntur, ut sphserosporas verticillatas in illis assumerem. 



In Placophora, Polysonia, LeveilJea et Cliftonea — quarum frondes evol- 

 vuntur nunc thalloidea?, nunc foliosre, at ob latera thalli et foliorum ina?qualiter 

 evoluta plus minus obliqure aut quasi hemiphyllse - sphserospora?. generantur 

 in stichidiis sa?pe a ramo propria? indolis ortis, evidentius transmutatis, curvatis 

 (ssepe quasi recurvis) hinc (costali regione) sterilibus, illinc (regione laminam 

 folii representante) fertilibus. Spha?rospora? hoc modo unilateraliter disposita? in 

 stichidio elongato, nunc unicam seriem longitudinalem (at curvatam) efficere 

 videntur, nunc geminas adesse, quasi paginas versus folii alterne divergentes, in 

 nonnullis observavi '). Prout vero frondes sunt tantum thalloidea?, aut eviden- 



esse in serie specierum a rae proposita. Differt vero species et ab his et a plurimis Dasya 3 

 speciebus defectu penicillorum (ramellis monosiphoneis vix conspicuis); quos Generi charac- 

 teristicos plerumque assumserunt. In D. concinna sunt ramuli ultimi revera articulati, at a 

 basi latiore subito attenuati, et rigidiusculi articulis brevibus, supremis paucis monosipho- 

 neis, inferioribus mox polysiphoneis, adultioribus quoque corticatis. Rami corymbosi gerunt 

 ramulos supra basem bifariam exeuntes, at supra basem sursum convergentes; supremis ra- 

 mulis in stichidia lancoidea mutatis. Effoeta stichidia sunt cellulis angulatis tota obtecta; 

 ut hoc quoque in aliis Stichocaipiis normale obveniat. Planta Harveyana depicta offert spe- 

 cimen permagnum ("8—12 inches high"); alia habui quoque ex Nova Zelandia circiter 2—3 

 pollicaria, jam stichidiifera et alio respectu vix diversa. 



') Si contigerit stichidium CliftonecE pectinatce adhuc juvenile observare, et ita positum 

 ut dorsale latus, quod est ala decurrente instructum, deorsum spectet, ventrale autem latus 

 oculo advertatur, videre licet utrumque marginem pectinatum foliolis admodum reductis (in 

 utroque margine) alternantibus. Inter foliola ejusdem lateris fere cellulas quatuor numerare 

 licet, ita ut gemini articuli iuter foliola proxima adesse viderentur. Eodem modo sphsero- 

 sporse, in singulis articulis singulse, ita in articulis proximis alternantes, ut duplicem seriem 

 longitudinalem (intra foliola) efficere videantur. — In Polyzonia ramuli ad quodque geni- 

 culum demum exeunt ; at duplicis generis, unum foliiforme, alterum ramulum plus minus 

 compositum refert. Hi ita dispositi, ut gemini unius lateris, cum geminis alterius lateris 

 fiant alterni. Folia prius evoluta, ad geniculum quodque secundum formantur. Ramuli po- 

 sterius evoluti aut steriles succrescunt, aut in stichidia mutantur. Stichidium a rachide 



