Analecta Algologica. 



137 



tius foliosffi, dispositionem dictain magis conspicuam fieri patet; transitum inter 

 formas inferiores et superiores parari mediante Placophora Marchantioide assumsi 

 (J. Ag. Bidr. Alg. Syst. IV p. 111). 



Si characterem typi his Generibus proprii, rite conceperim, nescio anne jure 

 assumere liceat aliud Genus, quod longe diversum plurimis obveniat, revera iis- 

 dem affinitate proximum existimare opporteat: Bostrychiam puto, quod ipse an- 

 tea inter Bryothamnion et Rhodomelam intermedium disposui, quodque pluri- 

 mis, ni fallor, adparuit Rhodomelse proximum. Sunt in habitalibus notis hujus 

 Generis (ramuli nunc monosiphonei a ramo polysiphoneo provenientes) nonnulla, 

 quae affinitatem cum Dasya forsan cuidam suaderent, quod sphserosporis verti- 

 cillatim dispositis (ut a me olim descriptse fuerunt) ulterius corroboratum quis 

 crederet. Si vero accuratius examinantur stichidia, nec sphserospone rite verti- 

 cillata? adpareant, nec dnplici serie longitudinali dispositse ut a plurimis dicun- 

 tur. Si stichidia bene evoluta, nondum vero nimium matura observantur, adpa- 

 reat eadem generari curvata, uno latere dorsali sterilia, et nunc densius corti- 

 cata; altero ventrali ambitu magis expansn, nunc evidentius inflato, aut quasi 

 lateraliter latiore fertilia. Si ventrale latus a facie conspiciatur spheerospora 1 

 per plures series longitudinales in stichidio dispositee adpareant; sit ut in non- 

 nullis speciebus, tantum 2 ejusmodi series adesse videntur; in aliis vero in me- 

 dia parte stichidii ssepe plures (quarnm unam costae antepositam vidi, qua posi- 

 tione typum ab Amansieis diversum indicatum putavi, et iis ducentibus spha?- 

 rosporas verticillatas olim dixi). Si vero a latere conspiciatur ejusmodi stichi- 

 dium, unicam seriem longitudinaiem sphserosporarum adesse putares. In stichidio 

 a latere observato quoque adpareat dorsalem paginam esse sterilem et (saltein in 

 nonnullis) pluribus superpositis seriebus cellularum quasi densius corticatam; 

 (longitudinali vero sua expansione pagina dorsalis quasi contracta ssepe obvenit); 

 ventralem contra ob tumentes magis magisque sphserosporas et lateraliter et 

 longitudinaliter expansam. A supremo vertice apiculus adhuc sterilis et ut plu- 

 rimum incurvus eminet, nunc brevior et parum conspicuus, nunc longior manet, 



ramuli transformatum, fit incurvatum, dorso introrsum verso sterili; ventro extrorsum ex- 

 panso fertili, unica tantum serie sphserosporaruin superpositarum prsegnante. Stichidium 

 ssepe (reliquiis ramellorum) aut lateraliter ramellosum, aut dentatum. In nonnullis ramelli 

 inferiores a stichidio exeuntes inferne quoque prasgnantes fiunt. Nescio an assumere liceat 

 stichidium in Leveillea latus ventrale a folio aversum, in Polyzonia vero lateraliter adver- 

 sum gerere; quod in nonnullis observare credidi. 



Lunds TJniv. Arsskr. Tom. XXVIII 18 



