Analecta Algologica. 



139 



In Vanvoorstia, Sonderia et Claudea — quarum frondes evolutee folia 

 complanata referunt, quee autem evolutione unilateraliter prsevaleiite fiunt obli- 

 quee, totee hee frondes sunt compositee foliolis multiplo minoribus, initio liberis, 

 mox vero apicibus reticulatim coalescentibus, quasi ipsee transmutatione ortee — 

 stichidia quoque a foliolis reticuli suo modo rite transmutatis oriuntur. In Clau- 

 dea est evidentissimum foliola frondem constituentia esse ab initio costata, et 

 utrinque lamina angusta marginata; eadem vero sub evolutione fieri convoluta, 

 uno margine fere evanescente, altero subrevoluto. A costa curvata, hoc modo 

 quasi novis viribus vivida, nova series foliolorum dein pullulat, singulis articulis 

 novum foliolum generantibus. Ut costam novis foliolis prolificantibus preegnan- 

 tem dicere liceat, ita stichidia observare credidi majore evolutione regionis co- 

 stalis (folioli transmutati) orta, marginibus laminee fere nullis. In stichidio ita 

 orto et transmutato spheerosporee generantur pluribus seriebus longitudinalibus 

 dispositee, spheerosporarum serie intima (quee axili serie cellularum proxima ge- 

 neratur) primum evoluta, insequentibus dein exterioribus. In Vanvoorstia, 

 cujus stichidia vidi forsan nondum rite evoluta, foliola mihi adparuerunt minus 

 transformata et unica tantum serie longitudinali spheerosporarum in utroque 

 latere costee instructa, Zellera, quoad habitum Claudeee proxima, mihi alio 

 respectu ignota manet. 



Quee in Chonclriopsideis (J. Ag. Sp. p. 791) obveniunt partes spheerosporis 

 preegnantes, in longe plurimis ita parum transmutatee. adparent ut easdem no- 

 mine stichidii designare facilius quis dubitaret. Ut ipsee frondes externo suo 

 habitu fere magis Chondrieas referre videntur, ita quoque partes fructiferas ty- 

 pum Rhodomelearum minus evidentem quam in aliis Generibus dicere vellem. 

 Accedit quod in Chondriopside structuram alio modo interpretandam putarem, 

 quam ut hanc cum aliis Rhodomeleis rite congruentem agnoscere auderem. His 

 concessis vix tamen dubium mihi videtur heec Genera jure Rhodomeleis relata 

 fuisse; et rationes jamdudum attuli (Sp. Alg. p. 742) quibus ducentibus eadem 

 Rhodomeleis vindicata putavi. Postea quoque species ipsius Generis Chondri- 

 opsidis innotuerunt, in quibus ramuli fructiferi quasi magis transformati adpa- 



putarem. In B. Montagnei pars plantse superior non parum differt ab inferiore; nescio anne 

 B. Mazei et B. capillacca partibus his diversis niterentur. Hypnea multicornis milii adhuc 

 planta magnopere dubia manet. Plantam quandam habeo Novse Zelandise^ quse vario respectu 

 cum planta Montagnei convenit; at in hac transverse secta pericentrales siphones 4 vidi, 

 totidem corticalibus alternantes. Ex sterili fere hanc Polysiphoniam habuissem, nisi organa 

 a Montagne depicta, quibus nihil simile vidi, stichidia Bostrychiaj indicarent. 



