150 J. G. Agardh. 



elongatis siugulos; liis paulisper distractis ramuli alternantes obveniant. In planta fructi- 



fera rarauli fiunt multo densiores; in capsulifera ramuli sat conspicue oppositi, ssepe sub- 

 decussati. racemosi adpareant. quoad formara a sterilibus vix diversi, utrinque attenuati et 

 fusiformes. Rami breves, in quibus sticliidia generantur nunierosa, subracemoso-corymbosa, 

 fiunt proprio modo transmutata; nimirum eosdem videre credidi apice iucurvatos, interiore 

 curvaturse latere quasi foveola longiore canaliculatos; et a marginibus dein quasi biseriatira 

 emittentes ipsos ramulos fructiferos, quasi secundatira conniventes; prout hi ramuli fiunt 

 numerosiores, raagis quoquoversum divergunt, aliis (ni fallor) quoque a dorso rarni incurvati 

 demum pullulantibus. Ipsa stichidia sunt admodum crassa, ambitu obovato-oblonga, suo dia- 

 metro vix triplo longiora, pedicello brevi et multo tenuiore suffulta ; apice subtruncata, aut 

 forsan potius ob apicem primariam incurvatum truncata adpareant ; creterum sunt verrucoso- 

 torulosa. Kami sticbidiiferi abbreviati, quos juniores incurvatos vidi, demum facile videren- 

 tur referre ramura abbreviatura obconicum, cujus ad supreraam partein stichidia subcorym- 

 bosa proveniunt ; rami stichidiiferi corymbosi hoc raodo adspectura fere prsebentj in Ch. sub- 

 opposita mox supra descriptum. 



III. Tmiujs Ch. Bohyan^ frondibus teretibus densk/s corticatis, ramis ramulisaue subfusi- 

 formibus, sterilibus magis sparsis, fertilibus plusmiuus ramulosis, scepe in ramo 

 breviore subfasciculato-racemosis; stichidiis subfusiformibus acuminatis, junioribus 

 siwpliciusct/lis, nunc a foveola pluribus subfasciculatis, adultioribus quasi in 

 pcdicello (stichidio primario) pluribus, subfasciculatis, obsoletius foveolato-torulosis, 

 ccllalis corticalibus ramulorum rotundatis, ramorum oblongis concatenatis. 



6. Cn. atropukpurea Haro. Ner. Amer. p. 22 tab. XVIII E. J. A<j. Sp. 



AUj. p. 801. FarJow Mar. Ahj. o/ New Engl. p. 107. 

 Hab. ad oras ealidiores Ameriese foederatse. 



Ex analogia forsau conjicere licet specimina sterilia hujus speciei a fertilibus differre 

 fere eodeni raodo, quo de Ch. Capensi hoc supra indicavi; et formam fasciculatam, quanr 

 var. loco Ch. atropurpurea; subjunxit Farlow 1. c, revera sistere plantam fructiferam Ch. 

 atropurpurese Harv. In ramulis secundariis, qui in Specim. Harveyanis adsunt, observavi 

 superficiem paulisper torulosam, quasi in his adessent stichidiorum initia. Ramulos juveniles, 

 in planta sterili plerumque alternantes, nunc geminos suboppositos vidi, et a foveola singulos 

 provenientes. In specimine ex S:ta Cruz California?, quod (inter Algas distributas Amer. 

 Boreal. n:o 57) observare mihi licuit, stichidia effoeta agnoscere putavi, in ramo breviore 

 secundario subfasciculatim congesta, forraa convenientia et obsolete torulosa, at in nostra 

 fere dissoluta. Specimen habeo, ad Corunam Hispania3 a J. Lange lectum, quod a sterili 

 planta Harveyana vix distinctum putarem. Specimina rite fructifera mihi hucusque defuerunt. 



7. Ch. littoealis Harv. Ner. Bor. Amer. p. 22. J. Ag. Sp. p. 800. 



Hab. in Oceano atlantico calidiore. 



Neque hujus vidi specimina bene fructifera. Forma raraulorura et structura strati cor- 

 ticalis, hsec cum Ch. atropurpurea convenire videtur, at planta major, ramificatione magis 

 diffusa et colore lastiore distincta. Jam 1. c. monui me vidisse sphserosporas paucas in ra- 



