Analorf a A ]"iil<>o ica. 



151 



mulis fere cffoetis, levissime toruloso-insequalibus. Ramulos juveniles ex foveola, si quoque 

 vix perceptibili, egredientes me observasse adnotavi; et formam — quam varietatis loco 

 memoravit Harvey, ramulis dense congestis pinnato-multifidis insignem, in quibus cystocarpia 

 ovata prope apices ramulorum sessilia observasse videtur — revera sistere stadium fertile 

 ejusdem plantae, forsan majore jure hodie urgere liceat. Ilis indicatis characteribus plantam 

 ad Ch. atropurpuream ex una parte, ad Ch. Boryanam ex altera. proxime accedere ita 

 lubenter assumerem. 



8. Ch. divergens J. Ag. Sp. p. 807 (excl. synon.?). Ardiss. Florid. Ital. 



Bhod. p. 48; Tab. XVIII fig. 1—2. 



Hab. in sinubns tranquillis raaris Adriatici et mediterrauei. 



Quamquam hrec facilius videretur forma alterius speciei, a peculiari loco natali orta, 

 tamen nonnulli sunt characteres ejusdem, quibus propriam speciem prodere videretur. Si 

 cum alia specie jungeretur, potissimum cum speciebus, Ch. teuuissima? \dcinis, affinitate junc- 

 tam conjiceres, utpote ramulis junioribus et stichidiis utrinque attenuatis instructam; at ab 

 his speciebus characteres a structura strati corticalis deducti certius eam secludere videntur. 

 His nimirum suadentibus characteribus, potius eam cum Ch. Boryana affinitate junctam pu- 

 tarem; si quoque cellula; corticales ramorum adultiorum paulo longiores fiunt quam in hac. 

 Ramuli ssepe plures ex eodem puncto proveniunt, et adultiores saspe ad basem vix attenuati, 

 potius a basi paulisper incrassata in apicem longius attenuatmn abeuntes; ramulis his, fere 

 angulo recto exeuntibus, et divergentibus prsecipue dignoscatur. Stichidia adultiora ssepe 

 pedicello longiore suffulta, qualia ab Ardissone depicta, superiore parte lancoidea et fructi- 

 fera obsoletius torulosa. In planta juniore nunc vidi ramulos magis cylindraceo-oblongos, 

 fasciculis filorum minutissimis non tantum apice (qualiter in plurimis speciebus) sed etiam 

 lateraliter obsitos, ramellos novos in planta iterum iterumqne decomposita prtesagientes. 

 Hoc modo csespites plantae formantur rotundati et laxe expansi, ramis quoquoversum diver- 

 gentibus instructi, proprium omnino habitum plantae tribuentes, Rami interiores et priiici- 

 pales in caespite, diutius forsan persistentes, crassitiem attingunt et habitum fere Hypnere 

 musciformis, exterioribus Eaepe multiplo tenuioribus in novos csespites rotundatos expansis. — 

 Dum specimina CJ>. tenuissimce et vicinarum specierum facilius dissoluta fiunt, contrarium 

 obtinere videretur in (Jh. divergente; cujus specimina iterum madefacta facilius prseparare 

 liceat. 



9. Ch. Boryana (DeNot.) J. Ag. Sp. p. 799. Ardiss. Flor. ItaJ. Bhod. p. 



46 tab. XVII. Carpocaulon Mediterraneum Kiltz. Fhyc. Gen. tab. 57. II 

 et Tab. Phyc. Vol XV Tab. 42. 



Hab. in mari mediterraneo ad littora Gallia? et Italia?. 



Species, iconibus pluribus illustrata, ita hodie cognita videretur, ut nulla de charateri- 

 bus ejusdem dubia permanerent. Partes juniores plantse ssepe foveolis inasquales, ramulis a 

 foveola emergentibus, his saepe pluribus et fasciculatis; in adultiore obsolescunt foveola?, et 

 rami majores sunt basi vix attenuata prominuli. Stichidia utrinque attenuata et foveolato- 

 torulosa; juniora fere sessilia, et mox supra basem sphasrosporifera: adultiora supra pedi- 

 cellum magis conspicuum lancoidea, et basi partis inerassataj sphserosporifera, novis mnic a 



