152 



J. Gr. Agardh. 



pedicello et prpecipue ad basem pullulantibus. Cellulse corticales ramulorum sunt breves, suo 

 diametro vix duplolongiores, intermixtis aliis quasi angustioribus et venas formantibus; in 

 ramis cellulse fiunt paulo longiores et evidentius concatenatffi. 



IV. Tmbtjs Cii dasyphylm frondibus teretibus dense corticatis, ramulis subsingulis aut plu- 

 ribus subfasciculatim provenientibus, clavaformibus et apicc truncatis fasciculo 

 terminali filorum scepc infra apicem retusum recepto; stichidiis conformibns cla- 

 vatis, svpra mediam partem parum incrassatam sphccrosporiferis; cclhdis corti- 

 calibns ramulorum oblongis, ramorum magis elongatis, in lineas secus superfi- 

 ciem longitudinaliter excurrentes concatenuatis. 



10. Ch. dasyphylla Woodw.; J. Ag. Sp. p. 809 (excl. formis plurimis ut 

 varietat. receptis). 



Hab. in oceano atlantico calidiore ad oras Europre et Americee. 



Forma, quae ,ab initio nomine F. dasyphylli descripta fuit, ab aliis plurimis, postea ad 

 illam relatis, dignoscatur — ut hoc jam in Ner. Bor. Americ. indicavit Harvey — ramulis 

 non tantum obtusis, sed apice truncatis; quoque videre licet fasciculum terminalem filorum 

 minutissimorum, quem Chondriopsides plurimse sub stadio frondis iucrescentis gerunt extra 

 apicem ipsius ramuli eminentem, esse in Ch. dasyphylla immersum, nimirum intra supremam 

 ramuli partem quasi retusam — apiculi minuti ad instar, supra excavationem vix eminentis 

 — receptum. Forsan credere licet apicem truncatum molliorem esse, et hoc modo facilius 

 collabentem; nisi excavatione paulisper unilaterali indicaretur incurvationem quandam vix 

 perceptibilem partis novellae. Quoque in planta capsulifera apices ramorum truncatos vidi, 

 apice ipso retuso. Stichidia juniora supra pedicellum clavatum sterilem gerunt partem su- 

 periorem paulisper incrassatam, zona fertili sensim sursum producta. Cystocarpia in ramulo 

 ita brevi insident ut eadem sessilia facile diceres. Cavendum ne specimina exsiccata, apici- 

 bus ramulorum collabentibus et attenuatis, ad Ch. tenuissimam referantur. 



11. Ch. coeeulescens Croiian, J. Ag. Sp. p. 808. 



Nullum specimen hujus fructiferum vidi. Eamulorum forma ad Ch. dasyphyllam acce- 

 dere videtur. 



12. Ch. Cuedieana Harv. mscr. Ch. dasyphylla var. pyrifera J. Ag. Sp. 

 (partim ?). 



Hab. ad oras australes Novre Hollandige. 



Species videtur distinctissima, si ad specimina probe evoluta et characteristica judicatur; 

 si ramulis numerosis deperditis denudata. observatur, meram formam 67/. dasyplujtlce facilius 

 habebis. Habitum et formam totius plantse paniculato-pyramidatam, ramis patentibus de- 

 compositam, ramulisque fere conformibus instructam diceres Ch. dasyphyllse. At rami ra- 

 mulique majores sunt apice incurvi, interiore curvaturse latere ramulis nuinerosis obsiti, qui 

 omnes (a dextro et sinistro margine latere curvaturse) exeuntes, sursum adscendunt secun- 

 dati; hi ramuli sunt initio singuli exeuntes, mox vero ad basem adultiorum pullulant novi, 

 magis pyriformes, aduitioribus suo ordine apice incurvis, quasi novam seriem ramellorum 



