154 J. G. Agardh. 



midia (a me non observata) infra apicem liberum ramulorum sessilia, ovata et ranmlis pa- 

 rum crassiora depicta fuerunt. Speciem cseterum non admodum magnam. et niadefactam 

 minus facile dissolutam dicerem. Ob ramos breviores ramulosos habitum proprium induta; 

 quo ducente quoque exsiccatam ssepe dignoscere liceat. 



A Gh. Sedifolia vera Harveyi vix differt Laurencia (Jhondriopsoides Crouan in Flor. 

 Guadeloup. (sec. spec, n:o 1016 inscriptum, mihi a Dom. Maze benevole missum). 



15. Ch. succulenta J. Ag. mscr. (Ch. Sedifolia Harv. quoad spec. ex Nova 

 ■• Hollandia provenientia). 



Hab. ad oras Novse Hollandia 3 australes et occidentales. 



Species Algarum scribens jam monui Harveyum sub nomine Ch. Sedifolise initio intellexisse 

 formam magis contractam ramulisque fasciculatis densam, exsiccatione magis cartilagineam 

 (qnalem ad oras Indige occidentalis obvenire coustat); postea vero sub eodem nomine quoque 

 comprehendisse formas magis membranaceas, minus densas et ramis apice magis rotundatis 

 (quales inter Algas Australise sub n:o 157 distribuit). Si hoc modo formse, revera sat dis- 

 similes, sub eodem nomine conjunguntur, periculum est ne Species omnes totius Generis con- 

 fundantur. Me qnoque sub nomine Cli. dasyphylla? lias aliasque formas male conjunxisse 

 hodie confiteor. 



Species, quam nomine Cli. succalentce hodie ex hac farragine distinguo, toto habitu et ipsa 

 sua substantia gelatinoso carnosa — facillime dissoluta ut specimina doceat, quse in aqua dulci 

 prseparare conati sunt — jam dignoscatur. Prseterea vero sequentibus distincta mihi videtur: 

 Rami ramulique — qui in Ch. Sedifolia plerumque a foveola rachidis torulosse emergunt et 

 ssepe plures (novis circa basem ramuli paulisper adultioris pullulantibus), omnesque brevis- 

 sime stipitati — iidem in Ch. succulenta ssepius singuli, stipiteque conspicue attenuato ex 

 rachide cylindracea emergentes mihi adparuerunt. Juniores sunt ellipsoidei, adultiores cy- 

 lindraceo-oblongi vix conspicue torulosi, nisi ubi in stichidio zona sphserosporarum adest, 

 superficiem leviter inasqualem. mox his elapsis explanatam ita denominaveris. In stichidio 

 prajgnante adhuc juvenili, jam infra mediam partem (nunc fere parum supra basem) sphse- 

 rosporse provenire incipiunt, dein sub evolutione sursum procedente zonam latiorem, sphaj- 

 rosporis admodum numerosis constitutam efficiunt, ipso apice obtuso prominulo !nec apicem 

 umquam retusum vidi ut in Ch. dasyphylla). Cystocarpia magna — quia facilius dissoluta 

 pro magnitudine planta? valida adparent — subglobosa, carpostomio subprominulo, in pedi- 

 cello brevi, at conspicuo insidentia, apice ramelli fructiferi (pedicellum formantis) calcaris 

 ad instar Keramidio adnato. Ob substantiam succulentam specimina exsiccata a charta, in 

 qua adfixa fuerunt, segre s<^lvere licet, et partes distrahuntur facilius. Hse partes saepe 

 translucentes adparent, ita ut siphones interiores, suis apicibus rotundatis cellulas exteriores 

 corticales crassitie pluries superantibus, facilius conspiciantur. Ipsi articuli breves, sua lon- 

 gitudine diametrum dimidium rami circiter attingentes. Quoque in planta viva siphones 

 translucentes adparere, forsan credere liceat, utpote de ea dictum vidi "full of crystal glo- 

 bules, which disappear in drying". 



Hujus Speciei forsan formas duas distinguere opportet: itna minor, 2 — 4 pollicaris, ramis 

 ramulisque" virgatim dispositis plerumque singulis a rachide emergentibus, magis regulariter 

 paniculata (ad hanc refero specimina Harveyana sub n:o 157 et 158 in nostr. coll. distributa). 



