Aiialecta Algologica. 



155 



altera: var. subfasciculata, est planta major, circiter pedalis supra radicem fibrosara 

 caulibus permeantibus firmioribus instructa, ramis ramulisque subfasciculatim aggregatis, sti- 

 chidiis saspe pluribus (minoribus circa basem adultioris subfasciculatim pullulantibus). De 

 hac planta diu dubius hsesi, uescius utrum eam ad Ch. Sedifoliam australasicam ducerem, an 

 cum formis Ch. Harveyanse aut Ch. Corallorhizse eam potius compararem. Ex Port Phillip a 

 Wilson sub n:ris 52 B, 60, 78 mihi hsec missa fuit. 



VI. TaiBus Ch. debilis frondibus teretibus dense corticatis, ramulis clavatis obovatisve quo- 

 quoversum egredkntibus subsingnlis aut gcminatis subfasciculatisve; stichidiis 

 clavatis obovatisve apice prominulo (subacuminato aut obtuso) stiperatis, a media 

 parte plus minus incrassata splicerosporiferis; cellulis corticalibus ramulorum ob- 

 longis, ramorum magis elongatis, in lineas secus superficiem longiiudinaliter ex- 

 currentes concatenatis. 



16. Ch. debilis Harv. Pliyc. austr. Synops. sub n:o 206. 



Hsec ad oras australes et aiistro-occidentales Novse Hollandise, et ad 

 Tasmaniam (R. Gunn!). 



Inter omnes Species Generis hsec dignoscatur stichidiis fere pyriformibus. Qualis a 

 Harvey distributa, species videretur pusilla, ramis tenuibus cylindraceis stichidia validiora 

 gerentibus insignis. Alia habui magis juvenilia, substantia ita gelatinosa, ut vix nisi dis- 

 soluta a charta solvantur. Nescio an suo nomine ejusmodi characterem indicare voluerit 

 Harvey. Alia autem specimina paulo firmiora, ad George Town Tasmanise a R. Gunn lecta; 

 magis cartilaginea quoque mihi adfuerunt. Hrec sterilia, ramulis incurvato-uncinatis ssepe 

 praedita, facilius identica putarem cum planta^ quam nomine Laurencicc uncinatce in Tab. 

 Phycoi. Yol. XV tab. 44 depinxit Kiitzing. Alia specimina in Herb. Gunniano bene stichi- 

 diis instructa, at parcius uncinata, ad Ch. debilern referre non dubitavi. Nonnulla spec. 

 mihi a Wilson missa (sub n:is 52, 55, 122), ramis sparsim oppositis instructa, ad speciem 

 Harveyanam quoque hodie refero. 



17. Ch. Hakveyana J. Ag. Sp. p. 808. 



Ad oras Tasmanise primus legit R. Gunn; ab aliis quoque mihi data. Scribenti mihi 

 Species Algarum, stichidia ignota fuerunt, at Speciem a Ch. dasyphylla, ad quam eam retu- 

 lerat Harvey, sat distinctam putavi characteribus tum a habitu et magnitudine plantfe, tum 

 a positione et forma Keramidii deductis. Postea in Herb. Gunniano plura specimina habui 

 stichidiis bene evolutis instructa, quibus ducentibus planta a Ch. dasyphylla adhuc eviden- 

 tius distincta adpareat. Stichidia nimirum sunt obovato-clavata, ambitu (in planta exsiccata) 

 fere spathulata, sphserosporis inchoantibus zonam fertilem in media parte incrassata forman- 

 tibus, dein ruagis apices versus productam constituentibus (nec ut in vera Ch. dasyphylla 

 stichidia formantur probe clavata, truncata apice retuso, sphserosporis zonam breviorem infra 

 apicem formantibusj. Ipsa planta admodum elongata (fere bipedalem spepe vidi) ramis alter- 

 nis paniculatis in rachide permeante deconiposita, quasi virgarum generatiouibus successive 

 provenientibus constituta. Antheridia vidi magna rotundata, aut subrenifornria ubi adul- 

 tiora, fere ad modum Cornu-copise torta ubi juniora, cseterum quoad structuram cum iis Ch. 

 tenuissima; a Thuret et Bornet descriptis congruentia. 



