156 J. G. Agardh. 



18. Ch. Baileyana Mont.; Harv. Ner Bor. Amer. tab. XVIII A. Ch. tenu- 



issima var. Baileyana Farloiv. 



Hab. ad oras orientales Americse foederatse. 



Harvey plantam inter Ch. tenuissimam et Ch. dasyphyllam fere omnino intermediam 

 dixit; et his verhis idea speciei, qualis ex forma stichidiorum deduceretur, rite indicata mihi 

 videtur. Exstant vero plures aliaj species, de quibus idem judicium valeat. Quoad adspec- 

 tum et structuram Ch. Baileyana fere Ch. striolatam potissimum refert, et in Sp. Alg. has 

 formas proximas putavi. Farlow utramque ad formas Ch. tenuissimse retulit. Speciminibus 

 fructiferis omnium hodie mihi cognitis et comparatis Ch. Baileyanam speciem sui juris agno- 

 scere non ducitavi. 



Mihi Ch. Baileyana dignoscenda videtur hahitu graciliore, ramificatione eximie virgata. 

 ramidis patentibus, adultioribus clavatis, stichidiis juvenilibus magis obovatis at apice acu- 

 minato superatis; adultioribus longiore pedicello clavato instructis, sphserosporis non tantum 

 zonam infra apicem formantibus (ut in Ch. dasypbylla) sed in parte incrassata a medio in- 

 choantibus, dein cum increscente apice zonam magis terminalem formantibus. 



VII. Tbibus Ch. TENuissiMiE frondibus teretibus dense corticatis, ramulis utrinque attenuatis 

 quoquoversum egredientibus subsingulis (juvenilibus circa basem adultiorum nunc 

 ptdlulantibus) ; stichidiis conformibus, a basi aut saltem a media parte crassiore 

 sphcerosporiferis; celhdis corticalibus ramulurum oblongis, ramorum magis elon- 

 gatis, ■ quasi in lineas secus superficiem longitudinaliter excurrentes concatenuatis. 



19. Ci-i. tenuissima Goocl. et Wooclw.; J. Ag. Sp. p. 804. 



Hab. ad littora calidiora Europse. 



Cellulas corticales hujus Speciei .vidi evidenter breviores quam in Ch. striolata; sunt 

 nimirum in ramulis suo diametro circiter duplo longiores, in ramis diametrum suum longi- 

 tudine forsan usque 5-plo superant. In Ch. striolata fiunt in ramis usque 6 — 10-plo lon- 

 giores. Ch. tenuissimam quoque magis gelatinosam putarem. 



20. Ch. fusifolta (Hooh. et Harv. Alg. Tasm. p. 401) frondis validee pyra- 

 midatim decompositse ramis vagis elongatis, per totam longitudinem spar- 

 sim virgatis ramulis patentissimis utrinque subseque attenuatis eximie fusi- 

 formibus, collabentibus lanceolatis, stichidiis lineari lancoideis, juvenilibus 

 ab ima basi sphrerosporiferis, cellulis corticalibus in ramulo suo diametro 

 fere 4-plo longioribus, in ramo adhuc longioribus concatenatis. 



Hab. ad oras Tasmanise, et Novse Hollandise australis Wilson! (sub n:o 54). 



Hjec Species inter maximas Generis videtur; longitudine saltem pedalis, ramis 4—6 polli- 

 caribus, ramulis lancoideis, majoribus fere pollicaribus, minoribus circiter 3—4 liueas longis. 

 In nostra rami ramulique ita collapsi, ut facile complanatos crederes et a margine rami 

 exeuntes; at segmentum transversale sensim subellipticam formam assumere vidi, in quo 

 siphones pericentrales 5 majores, circa centralem multo minorem dispositos, et extrorsum 



