Analecta Algologica. 



157 



2—3 seriebus cellularum minorum obtectos. A facie cellul.se corticales fere omnes suo dia- 

 metro multiplo longiores, in rachide adultiore in fila elongata concatenatse adparent. Sti- 

 cbidia utrinque attenuata, juvenilia a foveola singula emergentia, lanceolato-elliptica et ab 

 ima basi fertilia, adultiora eximie lancoidea, sphserosporis a media parte apicem versus con- 

 tinuatis. 



Ex habitu speciminis exsiccati hanc ad Oh. foliiferam transitum parare crederes; ut in 

 hac cellulse corticales partium juniorum plurimse breviores, intercedentibus sparsim angusti- 

 oribus, quasi venas mentientibus ; et in stichidio bene evoluto has venas facile limitaneas 

 diceres singulis nodis sphaerosporiferis. At fere eandem structuram in plurimis speciebus 

 dignoscere liceat, quanaquam nunc obsoletius indicatam, nunc evidentius conspicuam. In 

 frondis partibus adultioribus cellulas concatenatas corticis duplicis generis facilius diceres, 

 alias angustissimas. alias duplo-crassiores; has ultimas interioris strati corticalis partes pu- 

 tarem. Extra has (interiores) fila angustissima exteriora, cum interioribus alternantia videntur. 



21. Ch. steiolata C. Ag.; J. Ag. Sp. p. 806. 



Hab. in mari Adriatico et mediterraneo; eadem, ni fallor, in mari Indise 

 occidentalis. 



22. Ch. lanceolata (Harv. Phye. austr. tab. 239) frondis pyramidatim de- 

 composita? ramis conformibus, per totam longitudinem sparsim virgatis, 

 ramulis patentissimis utrinque subeeque attenuatis, superne subtorulosis, sti- 

 chidiis supra pedicellum clavato-cylindraceum lancoideis eximie foveolato- 

 torulosis acuminatis, inter foveolas longa serie sphserosporiferis, keramidiis 

 in ramulo lateralibus brevi ■ pedicello suffultis subglobosis, cellulis corticali- 

 bus ramorum quasi lineas elongatas concatenatas referentibus. 



Hab. ad littus austro-occidentale Nova3 Hollandiee. 



Quae a Harvey sub nomine allato descripta fnit species (tum icone tum speciminibus a 

 me comparatis) niti videretur speciminibus paucis junioribus, quse prater magnitudinem exi- 

 guam, ramificatione subdisticha potissimum distincta voluisse videtur. Ipse postea ex Eucla 

 Novfe Hollandiae plantam habui, quse ramificationis norma et habitu Ch, tennissimam potis- 

 sime referre dicerem, ab hac vero sat conspicue differt ramulis eximie torulosis. Comparanti 

 mihi specimina Harveyana, multo ut videtur juniora, cum his adultioribus, adparuit quoque 

 in illis eandem esse adparentiam torulosam ramulorum ramorumque terminalium, quamquam 

 multo minus conspicuam. Vix igitur dubitarem eandem esse speciem, si quoqne characteres 

 in Harveyana adhuc juniore minus essent conspicui. Plantam ipsam Harveyanam teretiuscu- 

 lam vidi et ramis quoquoversum egredientibus instructam; nec ramulos geminos, magis for- 

 tuito oppositos, dispositionis distichae tendentiam putarem. Juveniles ramuli sunt utrinque 

 eximie attenuati; in nostris nrmioribus minus ad basem contracti adparent; apices vero lon- 

 gius attenuati; in parte sua inferiore ramuli sunt teretiusculi clavato-cylindracei; circiter a 

 media parte ad apicem usque eximie torulosi; in hac parte magis lancoidea in stichidia 

 foveolato-torulosa abeunt, Sphserosporis prregnantia. Cellulte corticales longis seriebus con- 

 catenatEe, adultiores lineas longitudinales angustas referunt, a quibus alios transversaliter 

 fere exeuntes breviores vidi, quasi ramos ab elongatis cellulis provenientes. 



