J. G-. Agardh. 



seriati adparent), nunc nullis interjectis ccllulis, sunt invicera lateraliter concreti 

 (L. linearis, L. hypoglossum); nunc fere unica serie cellularum interstitialium 

 separantur (L. marginata); nunc vero hse pluribus cellulis magis conspicuis 

 (L. Chauvinii } L. Muelleri, L. spectabilis, L. latifolia). Prout hre cellulae 

 unam aut alteram paginam versus magis multiplicantur, ipsi siphones seu lacu- 

 nosa? cellulee interiores paginam versus alterara premuntur, ita ut has per du- 

 plicem seriem dispositas at alternantes facilius quis crederet (L. spectabilis, L. 

 Muelleri). In L. latifolia denique cellulse interiores lacunosae adparatu cellu- 

 larum interstitialium ita circumcirca obteguntur, ut dispositionem cellularum in- 

 teriorum, qualem puto Generi privara, discernere vix liceret. 



In Speciebus Algarum Genus Lenormandise cum Ktitzingia convenire statui 

 cellulis interioribus per unicam seriem frondi parallelam dispositis; quo charac- 

 tere ab Amansia diversum facilius videretur. De Specie vero postea determi- 

 nata, quam varietatem L. Chauvinice consideraverat Harvey, ipse autem ut no- 

 vam speciem nomine L. angustifolice descripsi (De J-lgis Novce Zelandice p. 30), 

 monui cellulas interiores hujus speciei esse quam in caiteris multo minores, et 

 per plures series dispositas, ita ut a cellulis strati corticalis minus differrent. 

 Qua quidem structura L. proliferam quoque congruere dixi. Iteratis hodie ob- 

 servationibus has differentias majoris esse momenti equidem agnoscere vix dubi- 

 tarem, at nescio quo loco has species melius disponerem. Harvey, qui unam 

 speciem (sub novo nomine) descripsit, hanc ad Rytiphlream retulit (Phyc. austr. 

 tab. 245). Eandem Amansiam consideraverat C. Agardh. Alteram speciem, 

 recentius descriptam, tantum formam alterius speciei Lenormandise habuit Har- 

 vey. Quocumque loco ita dispositse fuerunt, cum typicis horum Generum Spe- 

 ciebus male consociantur. 



Quod, de Dictymenia scribens, alio loco monui, stichidia ejusdem in diversis 

 speciebus aliter disposita esse, id quoque de speciebus Lenormandice valere, hodie 

 certius statuere licet. In speciebus, quarum frondes evolutione marginali phyllo- 

 diorura decomponuntur, fructus. quoque a margine generari, vix mirandum vide- 

 retur (ita L. marginata). In iis contra, quarum frondes prolificationibus a co- 

 sta emergentibus fiunt ramosse, fructus quoque a costa provenire, jure quodam 

 forsan quoque conjicere liceret (ita L. linearis). At inter extrema, hoc modo 

 obvia, variae sunt modificationes. In L. spectabili, cujus frondes proliferse intra 

 marginem generantur, caespituli stichidiorum, per utramque paginam proveniunt 

 sparsi; quam dispositionem in L. latifolia quoque obvenientem vidi. In L. Muelleri, 



