Analecta Algologica. 171 



siphonibus articuli revera interioribus, et utroque latere costse singulis. In spe- 

 cie dicta, cujus frondem ecorticatam diceres, stichidia igitur generantur corti- 

 cata; eadem fere est stichidiorum structura in Am. mamillari. In Am. Bo- 

 binsoni, cujus frons sterilis est corticata, stichidia vix aliter differre diceres, 

 quam strato corticali cellulis numerosioribus contexto; inter cellulas corticales 

 vero dignoscere lieeat alias interiores, quas longioribus (siphones semulantibus) 

 in Am. pinnatifida obviis analogas putarem, aliasque exteriores, stratum pro- 

 prium corticale frondis referentes. 



Quod attinet situm stichidiorum in fronde, species hodie cognitse varias 

 offerunt modificationes. Constat eadem ex venulis, paginam percurrentibus in 

 Am. mamillari, provenire. In Am. Deemeliana observavi spinulas singulas 

 minutissimas, certis locis a pagina provenientes, quas stichidiorum initia quis- 

 piam forsan suspicaretur; has vero omnino steriles tantum vidi. In longe plu- 

 rimis Speciebus stiehidia generari transformatione lacinularum marginalium, cer- 

 tius statuere licet; nunc vero subsingula forsan manent, a crenula incurvata 

 orta; ssepius obveniunt plura adproximata, aut magis digitatim, aut subpinnatim 

 disposita; nunc evidentius fasciculatim collecta, fasciculis in nonnullis marginali- 

 bus, in aliis a pagina provenientibus. In pluribus speciebus, quarum apices 

 frondium (velut margines) incurvati adparent, stichidia quoque normaliter incur- 

 vata esse assumerem. ipsis sphserosporis paginam versus concavam paulisper pro- 

 minulis, pagina dorsali quasi lsevi. 



Frondes juveniles sunt adparenter fere ecostatse; cellula vero centralis (im- 

 mersa) mox adest, et costa fit sensim magis conspicua tum novis cellulis inter- 

 stitialibus inter eas cellulas siphonales formatis, quse centrali cellulffi sunt late- 

 raliter proximse, tum subdivisione cellularum, quse cellulam centralem paginas 

 versus obtegunt. Costa hoc modo fit demum admodum conspicua in partibus 

 inferioribus nonnullarum specierum; ita ut sectione transversali folii inferioris 

 costa extra laminam tenuem emineat, pulvinuli ad instar proprii, cujus cellulse 

 minutas sine conspicuo ordine dispositse adpareant. Costa valida, ita formata, in 

 pluribus Speciebus sustinet generationes novas foliorum prolificantium. Sunt igi- 

 tur species alise, quarum frondes adparent pinnatse aut pinnatifidse; sunt alise 

 quarum juniores partes sunt laciniatse, adultiores vero prolificationibus plus mi- 

 nus decompositse, foliis harum a costa incrassata emergentibus; sunt denique 

 paucse, quarum folia integriuscula fere tantum foliolis a costa prolificantibus 

 decomposita evadunt. Lacinia? et foliola, qua? a margine proveniunt, sunt in 



