174 ,J. G. Agardh. 



carpostomium conducens, gemmidiis erumpentibus spatium daturum suspicor. Membranae 

 harum laxiores, et endochromata minus farcta videntur. Placentam magis basalem vidi, for- 

 san pluribus nodis constitutam, a quibus singulis gemmidia numerosa, sursum radiantia pro- 

 veniunt; ipsa gemmidia sunt ipsorum diametro usque quadruplo longiora. 



9. Am. Robinsoni (J. Ag. mscr.J fronde corticata lineari a margine pinnatim 

 decomposita dentibusque subulatis haud dimidiam latitudinem frondis sua 

 longitudine sequantibus per totam longitudinem serrata, stichidiis in denti- 

 bus prolongatis et decompositis provenientibus, . a margine egredientibus 

 compressis incurvis subpinnatim divisis. 



Hab. in mari australi; ad insulam Norfolk legit Is. Robinson! mis. F. de 

 Mueller. 



Frons minor, circiter bipollicaris, segmentis inter apices oppositos dentium circiter 

 lineam latis; complanata, costata, opposite pinnatim admodum decomposita, et dentibus op- 

 positis apice subincurvis fere serrata; ramis patentissimis, distantia inter dentes latitudinem 

 frondis vix sequat; et dentes steriles dimidiam latitudinem frondis haud a?quant. Singula 

 segmenta frondis vix uncialia. Ex dentibus prolor.gatis et magis divisis evolvuntur stichidia 

 subpinnata, fere potius compressa quam plana, apice incurva, obtusa, duplici serie sphsero- 

 sporas foventia. Sectione transversali adparet frondem esse strato corticali evidentiore in- 

 ductam; costa monstrat cellulam centralem, circumcirca cellulis siphonalibus paulo majoribus 

 cinctam; laminam ipsam cellulis siphonalibus, duplicem seriem juxta costam formantibus; 

 margines versus has paulisper minus regulariter nunc duplicem seriem, nunc fere unicam 

 formantes observavi. Sectione transversali stichidii vidi cellulam centralem utrinque cellulis 

 singulis siphonalibus — majoribus et fertilibus — cinetam. Extra has cellulas interiores 

 stratum corticale adest, cellulis numerosis minoribus constitutum; inter has dignoscere licet 

 tum interiores — quas iis in stichidio Am. pinnatifidaj obvenientibus, siphones semulantibus 

 analogas censeo — , tum exteriores, quas cum cellulis corticalibus in fronde sterili quoque 

 obvenientibus comparandas putarem. 



Frons a facie observata structuram interiorem minus evidentem monstrat, utpote strato 

 corticali crasso obducta; tamen zonas sransversales Amansias, in frondis partibus junioribus 

 observare credidi. Hinc ad Amansiam retuli speciem, quamquam structuram interiorem hujus 

 Generis sectione transversali minus evideutem viderim. 



XVI/xxiii- Polyphacum. 



Inter Algologos hodiernos satis constat duas hujus Generis obvenire spe- 

 cies, habitu sat convenientes, at certis characteribus bene distinctas, quarum una 

 jam a Lamourouxio indicata, altera a Harvey prima vice in Ner. Australi de- 

 scripta fuit. Mihi has species postea describenti dubium adparuit, anne plures 

 Species inter formas consimiles laterent (Sp. llg. p. 1134). At eo tempore 



