180 J. G. Agardh. 



Fig. 4. Apices ramuloruin, articulum terminalem iu cystocarpium transmutantes; in a. stra- 

 tum primarium quod mihi dignoscere licuit ; geminae cellulae (una superior, altera 

 inferior) transversaliter positae ; aliae gemina?, inter has intermedise, longitudinaliter 

 positae; omnes simul sistunt cellularum pericarpii prima initia; in b. cellulae geminse, 

 transversaliter positae, vix mutatae persistunt; longitudinales geminae nova divisione 

 longitudinali in 4 consimiliter positas mutatse; in c. esedem ceilulre obvenientes vi- 

 dentur, endochromate magis conspicuo instructae; in una longitudinalium (ad *) 

 novae divisionis, transversali strictura indicatse, initia videre credidi. 



Fig. 5. Cystocarpium prsebet magis evolutum, sectione longitudinali patefactum; oblique 

 ducta sectione, pars superior pericarpii adest, inferiore ejusdem parte ita resecta 

 ut cellulam centralem interiorem, poro cum endochromate articuli proxime infe- 

 rioris cohaerentem, dignoscere licuerit. Cellulae pericarpii sub hoc stadio adpa- 

 rent ita positae, ut superiores (ad *) subdivisione cellulae transversalis superioris 

 (in fig. 4), inferiores vero (ad **) subdivisione cellulse transversalis inferioris 

 ortas forsan conjiceres; intermediis magis irregulariter positis et demum angulatis 

 subdivisione cellularum longitudinalium forsitan ortas conjiceres. 



Fig. 6 — 7. Sistunt cystocarpii magis evoluti sectiones longitudinaliter factas, (una cum ra- 

 mulis in quibus insident). Cellulas pericarpii intra ipsam membranam cellulae 

 trausmutata? genitas, ex his facilius crederes; in fig. 6 apicem pericarpii quasi in 

 lobos prominulum; in aliis vix conspicue lobatum vidi. Cellula centralis, quasi 

 articulorum ultima, ipsum nucleum sustinet ; in fig. 6 nucleus adhuc junior, filis 

 articulatis evidentioribus constat; in fig. 7 fila densiora fere tantum articulis 

 terminalibus constituta viderentur. 



Fig. 8. Partes nuclei, aquam avide bibentis, ruptura pericarpii liberatae; in a. fila gemmidi- 

 fera articulata, in articulo terminaii gemmidia singula obovata generantia; in b. 

 fila inferiora nuclei, sensim magis elongata et ramosa, qualia forsan demum inter 

 ramos gemmidiiferos excrescere pergunt. 



(Obs. Animadvertere placet me in filis ejusdem caespitis densissimi tum 

 sphffirosporas, tum cystocarpia observasse; utrum autem utraque organa in diversis 

 jilantis, an in ramis unius ejusdemque obveniant, pro certo statuere non auderem. 

 Antheridia nulla vidi. Nec pilos deprehendere contigit, quibus functiones, tri- 

 chogyni proprias adtribuere solent recentiores algologi). 



Fig. 9^ — 11. Spekmothamnion Tukneei. Evolutio cystocarpii inchoantis. 



Fig. 9. Pars suprema ramuli cystocarpiiferi ; conspiciantur raniuli involucrales 4, decussatim 

 articulum fertilem sustinentes. Intra articulum fertilem conspicue inflatum, et 

 dejecto apiculo fere omnino sphaericum,- cellulse geminae interiores adpareant, qua- 

 rum inferior et minor 2>ersistit indivisa, superior iteratis subdivisionibus fit de- 

 composita. 



Fig. 10. Sistit stadium paulo magis evolutum. Fila involucralia in hoc ramo gemina et 

 opposita vidi; apiculum rami fructiferi in latus dejectum (posticum); articulum 

 fertilem pari modo ac in fig. 9 inflatum; ex cellulis geminis interioribus una 



