86 BOISSIER. — PLkX£M AUCHEIU/Y_\ E. 



œqualibus vel nonnullis apteris, albumine pericarpio tertia parte 

 breviore. 



Prangos anisoptera DC. Prodr. (nec anisopelala lapsu calami!) 

 quoad fructus nec folia. 



In Palœstinâ prope Nazareth Labill. 



In diagnosi hujus speciei cl. DG. describit foliorum fragmenta in her- 

 bario suo cum fructibus hujus planta? mixta forma illa Silai pratensis re- 

 ferentia et quae in génère anomala ad hanc speciem non spectare viden- 

 tur. Mericarpia illis prsecedentium paulo breviora 5 lineas longa 

 breviorique appendice donata. Juga dorsalia multum variant, nunc omnia 

 in alas ex pansa et fructus decapterus , nunc inter médium utriusque me- 

 ricarpii apterum filiformae et tune fructus 8-pterus, nunc dorsalia lateralia 

 aptera et tune fructus liexapterus, nunc tandem in mericarpio jugum 

 dorsale médium apterum et lateralia alata sunt in altero mericarpio 

 autem lateralia aptera et médium alatum. Hâc novissimâ dispositione 

 optime intelligitur ea generis Heptapterœ lient, et Marg. Hoc genus differt 

 a Meliocarpo alis fructus latissimis omnibus inter se aequalibus , fructu a 

 dorso non compresso et pericarpio ultra albuminis basin in appendicem 

 non producto sed forsan nimis ColUtdoniœ affine est cujus habitum cau- 

 lemque triquetrum habet et a quâ abortu alterno in mericarpiis ejusdem 

 fructus jugi dorsalis medii lateraliumque tantum differt. In hoc génère ut 

 in omnibus affinibus albumen vittis copiosis tenuibus undique exaratum 

 est et a pericarpio facile solvitur. Genus Anisoplewa a cl. Fenzl. in 

 Flora 1843 descriptum et inter Seselineas recensitum mihi e descriptione 

 inter Cachrydcas potius militare videtur quibus vittis numerosis , peri- 

 carpio spongioso bene congruit , cl. auctor probabiliter c speciminibus 

 immaturis albuminis formant involutam non observare potuit. Nescio an 

 hoc genus distinctum sit aut an cum Heptapterâ, Colladoniâ, mit Melio- 

 carpo conjungendum. Si cum Meliocarpo identicum esset hujus nomen 

 genericum ad characterem in unicâ specie et tantum exceptionaliter ob- 

 vium alludens non servari posset. 



28o. Colladoniâ triquetra DG. — Aucher, n° o671 Byzantium. 



284. Colladoniâ Syriaca Boiss. 



G. caule elato ramoso tereti valde striato glabro , foliis infirmis 

 oblongis indivisis, caulinis inferioribus pinnatis bijugis, seg- 

 mentis amplis sessilibus ovato-oblongis basi iiicEqualibus inter- 

 mediis mar&ine externe decurrentibus omnibus regulariter et 



