120 C. NAUIM&'. — MEEASTOMACEAlilJM 



apices ramorum sœpius ternis rarius solitariis , foliorum supre- 

 morum pari uno et altero quasi involucratis, flavis. Planta fere 

 liabitu Exaci filiformis, exsiccata tota lutescil. 



Genus Osbeckise affine sed propter habitum, antherarum fabri- 

 cam et patriam ab ea separandum. 



j . Nerophila gentianoides. f 



Planta 2-3 decim. alta. Folia 5-10 millim. longa, 4-8 lata. Calycis 

 dentés ciliato-setosi, cum setis duplicibus pilos stellatos Osbeckiœ in men- 

 tem revocantibus alternantes( Petala 5-6 millim. longa et lata. — In 

 paludosis secus flumen Sénégal legit infelicissimus Heudelot. 



XLI. TETRAMER1S. Tom. XIV, tab. k. 



àrthrostemmatis, Microlici^: , Marcetle et Ch.etogàstr.e spec. DC. Prod., 

 III. — Mart., Nov. gen. et spec, III. 



FIos 4-merus. Calycis dentés persistentes, tubus campanula- 

 tus. Petala obovata. Stamina 8, alternatim majora et minora, 

 interdum subaequalia ; omnium antheris subulatis aut lineari- 

 subulatis, connectivo infra loculos magis minusve producto et ad 

 insertionem filamenti varie terminato. Ovarium liberum vel basi 

 septis 8 adheerens, 4-loculare, rarissime 3-loculare. Stylus fili- 

 formis, stigmate punctiformi. Capsula 4 rarissime 3-valvis. Se- 

 mina cochleata. 



Herbœ suffrutices fruticesque austro-amer icani , ut plurimum 

 brasilienses ; habitu vario; floribus purpureis aut violaceis. 



Tetrameris non tam genus est quam specierum heteromor- 

 pharum aggregatio , quae his solis characteribus scilicet flore 

 û-mero , calyce pilis stellatis penicillatisve destituto, staminibus 

 dolichantheris et connectivo infra loculos producto sibi invicem 

 conveniunt. Quaedam tamen inter se affiniores sunt, quae si solœ 

 remanerent, in genus haud innaturale coadunari possent. Eae sunt 

 T. violacea,T. rotundi folia, T.excoriata,T. viscidula, T. sténo- 

 don, T. sertularia quae inter gênera tetramera pentameram 

 Urantheram reprsesentare videntur. Reliquat ad alia gênera ten- 



