24 J. CiAY. — HOLOSTEI MOIN OG RAPHIA. 



ad latera copioso , farinaceo (in dorso embryonis, saltem medio, 

 de more prorsùs nullo). 



Herbœ annuae , humiles , glaucae aut virides , glanduloso-plùs minùsve 

 pilosae viscidaeque, rariùs glaberrimae, europaea alia, duae orientales. 

 Caules ex unâ radiée plures, simplicissimi vel imâ basi ramulosi , infernè 

 foliàti, supernè longé nudi, latérales omnes, nullo centrali!, velhebeta- 

 tione rariùs soîitarii tùmque solùm axem radicis rectà continuantes. Folia 

 exstipulala, caulina pauca, decussatim opposita, basi brevissimè vagi- 

 nante, subcarnosa , plana, trinervia, oblonga, oblongo-lanceolata , li- 

 nearia vel subspathulata. Flores umbellati. Umbella caules singulos ter- 

 minais (1) foliis 2 superioribus bracteaeformibus munita, 3-12 radiata, 

 hebetata quandoque 2-1 radiata, radiis unifloris , plus minùsve elongatis, 

 inaequalibus, floriferis erecto-patentibus , fructiferis reflexis vel rariùs 

 erectis, disseminatione peractâ stricte erectis, centrali alio (axem qui 

 caulis continuât), basi nudo, reliquis lateralibus, imâ basi bibracteo- 

 latis. Calyx quinquepartitus , urceolo basilari brevissimo , explanato , 

 laciniis subaequalibus , herbaceis, acutis, tenuissimè 5-7-9 nerviis (nervis 

 lateralibus saepiùs ternatim fasciculatis) , aestivatione quincunciali , exte- 

 riorum altéra posticâ (axi antepositâ), 2 interioribus sublongioribus , 

 posticae contiguis, hyalino-latè marginatis , cellulis marginis hyalini elon- 

 gatis , rectis non flexuosis. Petala 5 , summo calycis urceolo brevissimo 

 cum filamentis inserta, longitudine varia, flabellatim 5-7 venia, semi- 

 aperta ubi brevia, patentissima ubi elongata, integerrima, emarginata 

 vel tridentata, carnea vel nivea, in cuneum basi saepè attenuata, vix 

 tamen unqùam distincte unguiculata, supra basim utrinque ciliolata (ut 

 Cerastiorum plurimorum) vel nuda, aestivatione varié imbricata (rarô 

 quincuncialia), passim contorta, plerumque dextrorsùm. Filamenta 10, 

 alterne laciniis calycinis alterné petalis opposita, vel pauciora, tribus 

 saepè vel duobus tantùm superstitibus (numéro eâ lege longé plerumque 

 decrescentia, ut laciniis calycinis exterioribus opposita priùs, deindè 

 petalis oppositorum nonnulla vel omnia , evanescant , laciniis calycinis 

 interioribus opposita nunquàm!),insertione aequalia (h. e. uniseriata (2)), 



(1) Cyma, seu dichasium , ramis cùm primae divisionis tùm secundae omninô 

 suppressis , ramulis dichotomiarum floriferis solis rite evolutis , miré deformata 

 (conf. Wydl. in Linnaeâ, 4 843, p. 4 79), sed monstrosè passim restituta, saltem 

 ex parte; umbellae etenim non desunt, luxuriantes, quarum inter radios plurimos 

 unifloros basique solùm imâ bracteolatos , radius unus alterve, basi nudus, brac- 

 teolas sub apice 2 vel 3 floro explicat. 



(2) Biseriata filamenta inter Alsineas sola mihi Arenaria procumbens obtulit, 

 quam ob causam et propter notulas quasdam alias satis graves in genus proprium 



