MONOGRAI'IIICA DESGP.IPHO. 07 



fgnïMa, rarissime margine in alamexpanso circumdata, nunquam 

 vere cochloata. 



Miconialium tribum clitissimamin subtribus plurimas naturales 

 aut subarlificiales ad dignitatem tribuumolim fortassis extollen- 

 dasiterum dividemus. Harum qusedam amphigese sunt , alise in 

 uno continente inclusae. Miconiales, si gregatim considerentur, 

 paucis generibus hinc ad Lasiandrales tendunt, illinc Astronieis 

 connectuntur. 



Conspectus sublribuum : 



î. DlSSOCIIETl!;iE. 

 IL SONERILE^E. 



III. CUDEMIEiE. 



IV. GlIARTANTHE/E. 



V. DaVYETE. 



VI. PyXIDANTHEjE. 



Subtribus ï. - DISSOCHETE/E 



Plantai fere semper fruticosse , sœpe sarmentosae scandentes 

 interdumque pseudoparasitica3 , rarissime arborescentes. Flores 

 sœpissime /j-rneri, rarius 5 aut 6-meri. Galycis dentés externi in 

 plerisque generibus minuti ; ad punctum reducti aut omnino 

 obsoleti, in perpaucis producti et acuti. Antherse ut plurimum 

 elongatae , lineares aut subulatae , l-2-porosa3, rarissime rimis 

 longitudinalibus déhiscentes ; connectivo infra loculos nonnun- 

 quam producto et antice appendicibusornato, saepius postica basi 

 calcarato aut saltem tuberculato. Species omnes in veteri orbe et 

 Oceaniœ insulis indigent. 



Perdifficile habuimus huic subtribui limites ponere locumque 

 in tribu Miconialium adscribere, imo, quamvis generum mani- 

 festa sit mutua affinitas , diu haesimus incerti utrum pauca Sone- 

 rilearum Pyxidanthearumque gênera ab ea separaremus an potius 

 hœcomnia veteris orbis et Oceanise indigena gênera quse ad Mico- 

 niales reducimus, in unicam seriem americanorum generum se- 

 riei oppositam et parallelam redigeremus. Et illa quidem Disso- 

 chetearum subtribus, qualem hue in médium ferimus, sic variât, 



