ANTIDESMATA 



ET 



STILAGINFLLAS, NOVUM PLANTARUM GENUS, 



NONNULLAQUE DE EIS AFFINIBUS 



L. - R. TULASNE , 



Bot. in Mus. parisino iidj. 



A ntidesmatum genus Stilaginesque , indicée, paucis exceptis, 

 stirpes , diu inter dioicas , illae cum pentandris , hae cum trian- 

 dris, in linneeano systemate militarunt (1). Plantis vagis et dubiae 

 sedis, hos extra ordines, quo-s ob symmetriam naturamque - ex 

 omni parte congruam legitimos probandosque Magister upsa- 

 liensis, quum methodi naturalis vires periclitaretur, existimabat, 

 simul postea annumeratae sunt (2), incertumque in celeberrimo 

 summi Jussiœi libro, quo vegetabilium gênera ex nature legibus 

 primum ordinata sunt , retinuere locum (3). Eas itidem incertae 

 affinitatis aestimarunt beat. Fontanesius (Catal. plant, horti reg. 

 Par., p. 358) et cl. ordinator Bartlingius (Or dînes plant, nat., 

 p. 426). Nec dubiam deposuerunt naturam , nec certas asse- 



(1) Conf. Willdenowii Spec. plantarum, t. IV ('1 805), pp. 7U et 762 ; 

 Stilago praeterea inter triandras classisxx" 3 s. Gynandrise aliquandiu collocata est 

 [conf. Linnaei Mantiss. plant., I (1767), pp. 16 et 422; Syst. nat., t. Il 

 (éd. XII), p. 597, elGen. plant, (éd. Reichard. s. VIP, 4 778), p. 460]. 



(2) Conf. Linnœi Gen. pl. } éd. VI ab ipso autore et éd. VII a Reichardio 

 datam, ad calcem utriusque. 



(3) Vid. Jussisei Gen. plant,, p. 443. 



