stilaginelljE et affines. 253 



mum, nunc septi membranacei gratia 2-loculare et 2-spermum 

 (loculis 1-2 abortientibus) reperitur. Seminis ovati plano-convexi 

 crassique tegmen tenue est et pellucidum, endospermium car- 

 nosum crassissimumque, embryointrariusplanus rectusinversus, 

 e cotyledonibus ovatis tenuibus et obtusissimis radiculaque tereti 

 et brevissima. Ita ergo sexuali Putranjivœ apparatu hinc cum 

 Elphorbiacearum illinc cum Antidesmearum florali œconomia 

 sedulo collato , patet , ut opinor , Euphorbiaceis non fore licitum 

 Putranjivam ab Antidesmeis longius recedentem repudiare. 



II. Lepidostachys Wall. — Lindl., Nat. syst. ofbot. (éd. ait., 

 1836), p. 4M. 



Lepidostachyos Wall. (Cat., n° 6816) character euphorbiaceus 

 penitus est, ac certe Lepidostachys Roxburghii Wall. [Vlmusin- 

 tegrifolia Roxb., ex Wall., Catalog. n° 6816, in add. etcorrig.), 

 cujus specimina utriusque sexus in herbario Musaai parisiensis 

 suppetunt, ex omni parte ad Euphorbiaceas spectat. Hoc enim 

 testantur florum in spicas ameniiformes dispositio (qua de causa 

 genus Amentageis (1) in Wallichii plant, indicarum catalogo an- 

 numeratur) , eorum simul et fructuum seminumque structura ; 

 prseterea super foliis basi biglandulosis Euphorbiaceas genuinas 

 Lepidostachys imitatur. 



Vrœtev Lepidostachyos genuinàm speciem hactenus notam, sci- 

 licet L. Roxburghii Wallichio , formas novae , palaeogeaa sicuti 

 prior, in herbario Lindleyano occurrunt, quas paucisadumbrare 

 decet : 



1 .Lepidostachys macrophyllat, glaberrima, ramzsfoliiferiscrassissimis 

 flexuosiscorticequecrassorugoso-sulcato acvelutisuberosotectis;/o/us 

 alternisapproximatis, late ovato-cordatis, acuminatis, araplissimis(nempe 

 20-25 centim. longis, 15-18 centim. latis), utrinqueglaberrimis, venisan- 

 ticeplanis,posticeautemprominentibus,secundariisparallelepater]tibus; 

 (1) Sgepacejî, Scepam, Lepidoslachym , Hymenocardiamque amplectentes, 

 inter Betulaceas et Urticales a cl. Lindlaeo [Nat. syst. ofbot., p. 171) primum 

 collocatae, postea Euphorbiaceas, eodem statuente ( Veget. Kingd., p. 283) sequi 

 debuerunt, assumpta Forestiera. Apud Meisnerum, hinc ob flores masculos ad 

 Cupuliferas et Betulaceas, illinc propter femineum apparatum ad Urticeas et Ar- 

 tocarpeas accedere œstirnantur (vid. Me\sn., Plant, vase, gen., p. 258). 



