/ 



F R /EV ATIO. 



Scudii hujus amor , quem initio, ante hos quin- 

 decim annos, modicum iane nec fatrs fervidum in 

 me perfenfi, paullatim animum meum ufque adeo 

 cepit, ut nihil fupra. Saepius quidem ipfe mihi di- 

 cturn putabam illud Poetse : 



Studium quid inutile quseris? 

 neque alitermedehortabantur amici. Adhxc inimi- 

 ci, me ftudiumque meum habentes defpicatui, fub- 

 ridebant, nec iine faftu & faftidio; fed ut ipfis qui- 

 dem videbatiir, non fine fale tamen, identidem og- 

 gerebant: mufcos & mufcas curet, cui, quodagat, 

 nihil aliud eft reliquum, Verum tamen ifta omnia re- 

 frenandae ftudii hujus cupidini avidiffimseneutiquam 

 fatit erant; quin me quotidieDo£HffimiRaji &fapien- 

 tiffimi Davidis effata in hoc ftudium exftimulabant. 



Quod DEI opera fint , in quibus contemplan- 

 dis meinet exerceo. 



Quod Divina artis & potentias fint effefta, qui- 

 bus inquirendis fiicceffivas horas addico. 



Quod ille me in hunc mundum introduxerit, 

 tam inexplebili rerum varietate inftruQxim & orna- 

 tum. 



Quod oculis , quos mihi contulit ea videnda , 

 animo & qonfideranda objecerit. 



In Dei ergo qontumeliam redundat , quod h#c 

 quse Eum c-reafle negare non audes, fupervacanea 

 & inutilia efle affirmes. 



Mundum hunc fublunarem, omniaque qusein 

 ea fiint, Hominis caufla condita fuifle, receptaTheo- 

 logorum fententic) eft; ergo & ipfa Infe£ta. 



Q^am autem potiorem Hominibus ufum prx- 

 '«ftent, quam ut ea Qontemplentur, divinaeque artis 

 veftigia in iis efformandis obfervent & mirentur. 



Quod 



