BOISSIER. — PLANTÆ AUCHERIANÆ. 125 
duplo longioribus. Er. tricuspidatum Linn. involucri phyllis longissimis 
subulatis et forma foliorum caulinorum à meo quoque difersissimum est. 
Hic liceat addere pauca de synonymià quarumdam specierum Europæa- 
rum hujus generis. Ær. dichotomum auct. floræ Gallicæ e Monspelio mi- 
nimè est planta Fontanesii sed £7. creticum Lam. ipsissimum. Er. dilatatum 
Bertol. PI. Ital. et DC. herb, ex parte majori nihilest nisi Er. amethysti- 
num L. Er. dilatatum Lam. verum, cui pro merosynonymo adjungendum 
est Er. crinitum Presl, est planta Mediterranea occidentalis in Hispaniâ 
australi, Lusitaniâ et Barbariâ occidentali tantum crescens et quæ ab om- 
nibus Ær. amethystini formis statim petiolis laciniisque foliorum nervo 
medio unico percursis nec parallele multinervis dignoscitur. Ær. planum 
denique in Barbaria non crescit et planta hujus nominis in Florâ Atlanticâ 
enumerata est tantum status evolutus Er. dichotomi cujus descriptio et 
tabula 55 specimen junius exhibent. Divisiones totius generis à cl. Dela- 
roche e foliorum forma sumptæ fallacissimæ sunt et afinitati naturali 
parum conformes , novæ in calycis et palearum form quærendæ sunt. 
16. Eryngium Barrelieri Boiss. 
E. bienne?, caule ascendente striato superne parce ramoso, foliis 
radicalibas caulinisque in petiolum plus minusve longum atte- 
nuatis , oblongo-Tanceolatis obtusiusculis crenatis aut denticu- 
lato-spinulosis, Spinulis ad apicem folii directis, foliis ramo- 
rum trisectis, lacinià intermedià multo majori, omnibus 
dentato-spinosis, capitulis subsessilibus, involucri phyllis lan- 
ceolatis triquetris acerosis basi utrinque unidentalis, paleis 
involucri phyllis æquilongis et eis persimilibus integris basi 
utrinque in auriculam membranaceam dilatatis flores involven- 
tibus eos que quadruplo superantibus, tubo calveino undique 
papillis albis acutiusculis obsito, dentibus corollam superanti- 
bus ovatis , mucrone eis breviori terminatis. 
Eryngrum pumilum polyrrhizon Baxrel. Tc. 1947. — Er, pu- 
sillum Desf, Atl., Bertol. FI. Ital.. non Linn.—Z£r. pusillum var, 
À Laroche, | 
In Italià australi (Ten.), Sicilià (Juss.), Sardinià ( Moris. ), 
Africà boreali Desf. herb, meum. 
17. Eryngium pusillum Linn. 
E. bienne, caulibus erectis procumbentibusve dichotomè ramosis- 
