370 STEVEN. — ANNOTATIONES B0TANIC.E. 



Flores reliquis praeter C. falcatum gallicum majores. Spica brevius 

 ovata crassiuscula. Rostro quam in reliquis latiore breviore bene dis- 

 tinctus. 



Ranunculus orientalis L. (DC, Prodr., I, p. 28, n° 13) spica 

 fructifera Ceratocephalo simillimus, differt tamen carpelio basi 

 baud bigibboso, sed lamina simplici in rostrum abeunte e solo 

 nervo dorsali prolongatum. Hsec structura mihi in aliis Ranun- 

 culi speciebus haud obvia, quibus stylus brevis plus minus hama- 

 tus carpelio insidet, vel si in rostrum elongatur ut in R. arvense, 

 lomatocarpo aliisque, hoc e nervis utrinque prolongatis, nec e solo 

 nervo dorsali , formatur. Unde haud immerito proprium genus 

 constituere posset Xiphocoma nominandum. Huic forte adnume- 

 randi Ranunculus leptaleus et R. cornutusDC, Prodr., n. 14 

 et 141, ambo mihi ignoti. Observo nostrum R. orientaient car- 

 pella habere leviter tuberculata qualia R. cornuto suo adscribit 

 De Candolle. Yarietatem majorem ex Armenia rossica misit 

 b. Szovitz quse exacte quadrat in iconem Delessert, I, 32 ; flore 

 minore e Smyrna ab Unione itineraria Esslingense habeo. Planta 

 vero sub hoc nomine a Hohenackero missa toto cœlo diversa ; 

 est mihi : > 



Ranunculus daucifolius. 



R. orientalis Ledebour in Flora ross. y I, p. 29, n° 7, exclusis synonymis 



Linnaei et De Candollii. 



Diagnosis in Ledeb. /. c. imllo modo in R. orientalem quadrat, sed 

 nostrae plantse optime accommodata ita ut haec alia non egeat. Foliorum 

 laciniaB extimaB vix lineam longse quaa in R. orientali duas vel très lineas, 

 imo totum pollicem longae. Spica fructifera , nec tamen carpella, Ran. 

 oxyspermo haud absimilis, Ranunculi orientalis vero Ceratocarpo fal- 

 cato. Specimina a Wilhelmsio missa non ex Iberia sed e provincia Cu- 

 bensi Gaucasi Caspici. Num R. orientalis C. A. Meyer, Enum. cauc., 

 p. 201, hue vel adverum R. orientalem pertineat asserere nequeo, adest 

 enim solum nomen. 



Adonidis sectionis primae , Adoniœ, speciem unicam habet 

 Linnaeusin editione l a Specierum plantarum, duas jungens varie- 

 tates ; has jam séparât in edit. 2 a sub nominibus A. œslivalis 

 floribus pentapetalis fructu ovato, et A. autumnalis flore octo- 



