376 STEVEN. — ANNOTATIONES BOTAMC^. 



lapidosis circa pagum Seidchadshi et oppidum Ghoj Armeniae a 

 Szovilzio lecta, qui triandrummonogynam esse observavit. Planta 

 annua nec perennis ut crédit De Candolle , saepe spithamaea ; 

 flores omnes hermaphroditi ; fructus tomentoso-villosissimus 

 structura similis Valerianellœ vesicariœ, sed calyx omnino alius. 

 D. leicoarpa Koch (Led., FI. r. , II, p. 428) mihiignota. 



Valerianellis omnibus nostratibus et exoticis quotquot exami- 

 nare licuit, fructus trilocularis, loculo superiore fertili, inferiori- 

 bus duobus inanibus, unica specie, V. echinata, excepta cui 

 loculus dorsalis sterilis, ex inferioribus vero alter fertilis. Septum 

 inter has nunquam deest quamvis in V. olitoria tenuissimum 

 neque semper maturescentefructu evanidum, undehocbilocularis 

 dici nequit. Divisio generis a Rochio proposita ad cognoscendam 

 plantam maxima idonea , sed De Gandollii structuram fructus 

 melius exhibet ; conjungere tamen censeo hujus §3 et 4, ut 

 parum diversas. 



§ 1 . Locustœ loculo fertili dorso incrassato. 



1. Y. olitoria (Led., FI r., t. II, p. 428, n. 1). 



Hœc videtur per totam Europam maxima diffusa, etiam apud nos co- 

 piosissima ; tamen fructu pubescente mihi non occurrit. Huic et se- 

 quenti,nec V. turgidœ, fructus forma affinis V. gibbosa Guss. — Observo 

 icoriem De Cand. Mém. surlafam. des Valerianées, t. III, f. 2. quam pro 

 V. olitoria dat, nequaquam huic respondere sed dorso loci fertilis 

 sphaBroideo quam maxime differre ; f. 3 vero quam V. turgidœ esse dicit 

 exacte V. olitoriam exhibere cui semen compressum et dorsum loculi 

 fertilis latitudine longius, apice rima tantillum impressa. Prior forte 

 V. gibbosœ. 



2. Y. costata (Led., /. c, n. 3). 



Maie in diagnosi fructus granulatus, dicitur, nonnisi sub lente bene 

 augente apparent haud vera granula sed rugulœepidermidis densa3 irre- 

 gulares, quales nec in V. olitoria desunt. Plantulam rariorem nunc per 

 plures annos frustra qusero. 



