DE LA COLOMBIE. 283 



neum tenue, arle solubile, in pericarpii alam nequaquarn productum, loculum 

 lineari-oblongum efformans; semai solitarium islud implens, pari ter lineare, teres, 

 8 mm circiter longum , medio quasi latere absque funiculo distincto addictum , in- 

 versum, hincacutum, inde ad chalazse sedem obtusatum, glabrum, raphes s. funi- 

 culi testas conferruminati parte crassiuscula lineari solubili. Integumenlum tenue 

 subcrustaceum frustulatim solubile nigrum ; albumen carnosum tenue , inprimis 

 versus seminis vent rem , corculum penitus involvens; istud lineare semini nempe 

 conforme, luteolum, cotyledonibus contiguis rectis planis obtusis basi angustatis 

 integris et radicula tereti acuta supera, 1 n,m longa, insidentibus , commissura 

 placentam spectante : gemmula vix conspicua. — (Herb. Mus. reg. Par.) 



Flores plerumque hermaphrodites inveni; nonnulli, inprimis trimeri, 

 multo minutiores ovarii defectu v. abortu masculi mihi visi surit. 



Evodia febrifuga ASH. (FI. Bras, merid. I, 79) cujus spécimen authen- 

 ticum examini subjicere licuit, cum stirpe nostra foliis trifoliolatis oppo- 

 sitis, florisque totius pari structura et œstivatione generice penitus con- 

 venit; quoad vero inflorescentiam similiter paniculatam differt ramis 

 subsimplicibus nec cymose ramiferis; cseterum, perspectis tantum florali 

 apparatu sexualiumque partium fabrica, Evodiœ hortensis Forst. {non 

 Kunth in Nov. Gen. VII, 6, not.) nequaquarn est congener, nec qua de 

 re illustrissimo Florœ Brasiliœ meridionalis auctori temere adversari 

 mihi videtur, cum planta Forsteriana in Musaeo parisiensi asservata , 

 dummodo attente observetur, calycis tetrameri foliola reduplicatim ses- 

 tivata, sepala quatuor vix longiora modo valvari in alabastro margine 

 ferruminata, erecta, carpidiaque totidem admodum libéra in imo disci 

 cupul^formis cavo recondita sessilia, stylo distincto erecto laterali singu- 

 latim donata exhibeat; jam cl. Endlicher (Gen. PI. p. 1153) hanc stir- 

 pem generi Esenbeckiœ sociavit, non obstante disci gynaaceique structura; 

 at si ex maxima floris cum illa Heliettœ Plœanœ similitudine parem fruc- 

 tuum congruentiam fas est colligere , aptius Helietta febrifuga in pos- 

 terum dicetur. Evodiœ omnes genuinas veteris orbis sunt incolas; Ev. 

 hortensis Forst. , generis typus, fructu e coccis 3-4 liberis ventre dehiscen- 

 tibus 1-spermis constante Zanthoxylum in mentem revocat, cujus autem 

 cocca dorso aperiuntur. 



DIOSMEiE. 



( Adr. de Juss. w Mém. Mus. XII, 466. — Endl. Gen. p. 1149.) 



PILOCARPEiE. 



Bartl. Ord. nat. 388. — Endl. Gen. p. 1 152. 



P1LOGARPUS Yahl. — DC. Prodr. 1, 728. — Endl. Gen. 

 ii. 5991). 



