1&8 



ERYNGIOKUM 



NOVORUM VEL MINUS COGN1TORUM HEPTAS , 



PH.EMISS1S OBSERVATIOMBUS GUM AD ERYNGlORUM CHARACTEREM NATURALEM TUM 

 AD GENERA AFFINIA SPECTANTIBUS , 



Auctore J. G AV. 



Umbelliferarurn notis ordinalibus addendœ sequentes , vel 

 minus coynitœ in memoriam revocandœ. — Hemicarpium alte- 

 rum , exterius,dentibus calycinis duobus, alterum, interius, tribus 

 coronatum (DeCand. Mem. Ombellif., 1829, p. 9,tab. l,fig. G, 

 rectè). — Canales oleiferi , vittœ dicti , fructûs tegmini immersi , 

 nunquàm desiderati! quamvis aegrè passim distinguendi eamque 

 ob causam ssepè prsetervisi (apud Eryngium generaque aftinia 

 aliaque multa vittas plané desiderari auctores hucusque omnes 

 crediderunt, sed perperàm . — Semen anatropum, testa duplici, 

 raphe filiformi , chalazâ obscurâ. 



Eryngiorum characteri naturali addenda. — Eryngiis plerisque 

 solemnis , caulis axem radicis continuans , plits vel minus elon- 

 gatus , foliis ramisque al ternis interne pluribus vel paucioribus 

 instructus, supernè tri-vel dichotomè divisus, sub trichasiis tri- 

 phyllus, sub dichasiis oppositifolius. Abludit Eryngii Duriœani 

 aliorumque paucorum ramificatio, turbatâ dichotomiâ, tota alterna. 

 Memorabilis imprimistypi aberratio alia, quâ, in radicis collum 

 retractis penitùsque quasi sublatis internodiis infra dichotomiam 

 omnibus, caules pro uno , radice ex unâ. duo vel très aut plures 

 nasci videntur. Eos autem non esse caules veros , sed di-vel tri- 

 chotomiae ramos, ramo uno alterove infratrichotomiali auctos , 

 capitulum floriferum iis interjectum satis déclarât, fastigium quod 

 caulis definiti initiumque di-vel trichotomia3 indicat. Apud E. 

 qalioides v. , ut apud E. Barrelieri et nudicaule, rara ea caulis 

 mancaevolutio, apud JE. ilicifolium frequens, apud E. nasturtii- 

 folium et galioides fi , item apud viviparum , stabilis videtur et 

 légitima. Analoga est Primularum quarumdam umbella longé 

 pedunculata , aliarum proximè affinium scapi retractione sessilis 



