156 J. GAI. — ERYNG10RUM HKPTAS. 



E. Duriaei. Gaylin Dur. pi. Astur. exsicc. n°315 (min. 1836;, 



— Boiss. Voy. bot. Ësp. (1839-45),/). 237, in nota ad E. 

 ilicifolium. 



Habitat in Juressi, montis Lusitaniae borealis, asperis subalpinis (Brot.), inter 

 As-Caldas-de-Gerez etvicum Covide (Hoffmans. et Link) ; item in Asturiae monti- 

 bus editioribus pico de Arvas et pico de Canellas, regione alpinâ, locis declivibus, 

 inter soluta petrarum fragmenta, cum Rumice suffruticoso N., Sideriti luridd N. 

 et Silène macrorhizâ N., plantis similiter novis inq. herb. Duriaeano asturico 

 ann. 1836 simul ac nostra evulgatis, cumque Cryptogrammate crispo (Durieu ! ). 



— Floret Julio exeunte medioque Auguste Fructus mense Septembri maturus, 

 rariùs perfectus, saepissimè abortivus. — Descriptio è speciminibus 8, asturicis 



Rosulam semel aut bis renovandam, anno tertio vel quarto in caulem explican- 

 dam , edit planta è semine nata , moritura postquàm semel fructifîcaverit , quod 

 specimina nobis visa pleraque florida , nullis stipata rosulis sterilibus , significare 

 videntur, vel gemmis ex collo promissis, adventitiis, ulteriùs propaganda ut con- 

 generum plurimae, quod quidem fasciculus alter novellus rosulae cuidam sterili 

 ampliori additus docet, imprimis vero spécimen, eorum quae nobis coràm sunt, 

 octo numéro, unicum, rosulis sterilibus qualibuscunque destitutum, cujus cauli 

 florido sceleta aliorum trium , truncata adstant , quod igitur evolutiones caulinas 

 quatuor, separatas et successivas? rosulae primordialis evolutionibus saltem binis 

 superadditas, colligit. Adolescentis rosulae nondùmque floridae folia 6 vel 7, spi- 

 thamam vel dodrantem longa, exteriora interioribus longiora, omniaerecta, co- 

 riaceo-membranacea. laetè viridia, lucida, plana, spathulata, in petiolum linearem 

 canaliculatum approximatè undecimnervium totumque integerrimum basi atte- 

 luata , lamina petiolum duplum vel triplum longâ, unciam vel sesquiunciam su- 

 pernè latâ, uninerviâ, reticulato-venosâ, cartilagineo-marginatâ, margine inciso- 

 profundè dentato, in lobos divaricatè 2-3 spinosos diviso, spinarum divergentiâ 

 valdè crispo, axillis foliorum , ut saltem videtur, nullis gemmiferis. Plantae ado- 

 lescentis et floridae radix (in speciminibus nostris haud intégra) rectà descendens, 

 fusiformis , minime praemorsa , resectae brevis quae superest pars superior. collo 

 vicina , indivisa, 5-8 millim crassa, collo coma plurimâ , filamentosâ . 2 vel 3 

 uncias et ultra longâ, extinctarum rosularum reliquiis, cincto, ut Eryngii alpini. 

 Caulis ex mediis exhaustae rosulae exuviis semper unicus , axem radicis conti- 

 nuais, stricte erectus, dodrantalis vel sesquipedem et ultra longus, teres, stria- 

 tus, solidus, copiosâ densâque medullâ farctus, 4-6 millim. crassus, ab imâbasi 

 multifoliatus, apice in ramos 3 vel 4, brevissimos , alternos, mono-vel rariùs di- 

 cephalos, fastigio plantae plerumquè superatos, divisus. Folia caulina 13-22 , al- 

 terna omnia! varié inspiram itàdigesta ut singulis nunc tertium superius respon- 

 dere videatur nunc sextum , inferiora plus minùsve congesta , caetera laxata vel 

 rcmola , nulla gemmifera ; ima, collo qua? proxima sunt qnaeque formalionis re 

 rcnlioris videntur, 2 | uncias ad summum longa , oblongo-linoaria , unciam ad 



