170 J. GAY. — ERYNGIORUM HEPTAS. 



Schult. Syst. veg., VI (1820), p. 35, in nota. — De Cand. 

 Prodr. 7^(1830), p. 91. 



Habitat in Lusitaniae paludosis(Tourn.! ); item in Hispaniâ Legionensi, Legio- 

 nem inter et Asturicam, inque Gallaeciâ versus LusitaniaB fines (Ortega, si quidem 

 planta hispanica eadem, de quo valdè dubitandum). — Descriptio è speciminibus 

 herbarii cùm Tournefortiani tùm Vaillantiani quinis, perfectissimis, quamvis plus 

 quàm sesquisecularibus, quae Tournefortius scilicet anno 1688 vel 1689 colli- 

 gebat. 



Radix simplicissima , filiformis , rectà descendens , digitum eirciter minimum 

 longa, annua sine dubio, collo fibris paucis, capillaribus, unciam vix longis, cir- 

 cumvallato. Rosulœ folia, etiam plantarum floridarum nondùmque fructiferarum, 

 abolita omnia. Gemmarum radicalium, plantam quse ulteriùs propagare valeant, 

 vestigia nulla. Caules , interjecto capitulo , 3 vel 4 ex unâ radice , 3 vel 4 uncias 

 longi, humifusi (1), rigiduli, graciles (diametrounicusmillim. vel 1 |), à parte mé- 

 dia vel inframediâ ter vel quateretdivaricatèdi-nunquàm trichotomi, foliis alternis 

 infra dichotomiam plané carentes. Folia caulina opposita omnia, sessilia, patentis- 

 sima , rigidula , 10-20 millim. longa, tripartita, basi parallèle trinerviâ , laciniis 

 lineari-lanceolatis , calloso-marginatis , inciso-serratis , spinulosis , intermediâ la- 

 teralibus multo longiore, gemmis axillaribus nullis. Capitula minima, pauciflora, 

 echinulata, radicale aliud, axem radicis continuans, caulibus basi cinctum, pedun- 

 culo 2 cire, millim. longo suffultum , caetera in dichotomiarum alis ramorumq. 

 extremitatibus solitaria, sessilia, axi florifero nullo vel unum millim. ad summum 

 longo. Involucri phylla 5, passim 4, foliis proximè subjectis, salteminferioribus, 

 breviora, 12-5 millim. longa, ovato-lanceolata, acutissima, pungentia, viridia vel 

 cœrulescentia (c'ujus colons dilutioris indicia passim occurrunt, imprimisin nervo 

 phyllorum medio), basi amplexante obscure trinerviâ , angustissimè marginatâ, 

 non auriculatâ neque margine setigerâ, lamina lineari-lanceolatâ. plana vel con- 

 duplicatâ, basi utrinquè I vel 2 spinulosâ. Paleae nullse vel ad summum 3, phyllis 

 paulo brevioresangustioresque, integerrimeeomnes, rariùs utrinquè unispinulosœ, 

 basi coarctatâ, immarginatâ, alia sterilis , reliquoe fertiles. Flores in phyllorum 

 palearumque axillis solitarii (singulis capitulis 4-7), involucri phyllis tripio bre- 

 viores. Calyx 2 \-3 millim. longus; maturi tubus turbinatus , vesiculis plurise- 

 riatis, interioribus longioribus, 1 2 eirciter numéro, compressissimis, lineari-lan- 

 ceolatis, | millim. vix ultra longis, apice coronatus, vesiculis aliïs, consimilibus, 

 hemicarpia marginantibus oppositèque biseriatis in longiludinem cinctus, altero 

 dorso nudus, altero (quo ad axem capituli spectat) tuberculis parvis, conicis, laxè 



(I) « Eryngium .. sic humifusum ut de consilio compressum videatur » Tourn. 

 herb. — « Planta haee , perelegans , inter minimas est; cauliculi adeo humum 

 petunt, ad instar Coronopi , ut nec ii nec capitula omnino attollantur, sed quasi 

 pedibus depressi appareant » Bobart. 1. t. 



