/|70 A. BRAUN, KLOTZSCH , KOC II ET BOUCRÉ. 



fecte tantum mihi cognita. Differt ab affînibus folio radicali unico permagno 

 evidenter pedato e foliolis 7-9> uno alterove nonnunquam, sed rarius , 

 bifido ; pagina folii inferiore costisque pubescentibus ; serraturse dentibus 

 antrorsum curvatis, acuminatis ; venis (in planta sicca) superne et inferne 

 prominulis. Flores dicuntur purpurascentes. 



Comparationis gratia sextae speciei orientalis mentionem facere non 

 prsetermittam : 



65. Helleborus caucasiens , C. Koch, Herb. 



H. viridis caucasicus Steven in herb. Link. 

 H. viridis Bieb. Fl. cauc, II. p. 30? 



Ab omnibus prsecedentibus folio radicali unico erecto et scapo humili 

 basi declinato vel obliquo; ab H. viridi foliis hiemem perdurantibus ; ab 

 H. odoro foliis omnino glabris, foliolis plerumque latioribus et omnibus 

 distinctis aliisque notis differt. Folium radicale magnum digitato-pedatum 

 vel plus minus evidenter pedatum, et foliolis 5-7, rarius subnovenis (extre- 

 mis scilicet bifidis). Foliola quoad latitudinem valde variant, obovato-lan- 

 ceolata vellate lanceolata, coriacea, plus minusve acuminata, dense serrata, 

 serraturse dentibus longiusculis antrorsum curvatis acuminatis , venis su- 

 perne impressis , inferne prominulis. Scapus folio radicali humilior, e 

 cujus vagina oblique plerumque egreditur, squamis basilaribus Z-li et 

 superne bracteis frondescentibus 2-3 instructus. Flores 3-Zj, magnitudine 

 florum H. odori (diametro (5 decim., quantum e sicco judicari potest vires- 

 centes, secundum Biebersteinii descriptionem virides purpureo-tincti, initio 

 subcernui, demum erecti. Sepala ovata vel ovato-oblonga apice subacumi- 

 nata et acutiuscula. Petala circiter 13. Antherse apice rotundatae, vix 

 emarginata?. Folia hornotina serotina. 



Hellebori genus quoad ritam specierum limitationem difficillimum iis 

 prsesertim commendandum est , quibus vivas et spontaneas species obser- 

 vandi et veras earum characteres biologicas eruendi occasio est. Species 

 orientales, quas distinguere ausus sum, omnes eo inter se conveniunt, ut 

 folia radicalia, more H. nigri , hiemem perdurent et in annum secundum 

 persistant, qua nota porro conveniunt cum H. odoro et graveolente, nec 

 non cum H. Bocconi et multifido ; differunt autem ab H. viridi, dumeto- 

 rum, purpurascenti et affînibus, quorum folia autumno marcescunt. 



