SIR LES URÉD1ÎSÉES ET LES LSTILAGliNÉES. 181 



obovato-linearibus , incuryis, subvaçuis, achrois diaphanisque 

 dènso ordine eirçumstantibus, simuïque pulvinuli uniuseujusque 

 penetralia inter stylosporas occupantibus ; stylosporis globosis v. 

 ovato-elliptieis , stipite auguste eylindrieo, simplici aut rarius bre- 

 vissime brachiato (1), sequali et pallido primodum suffultis, libe- 

 ris autem vestigium ejus vix servantibus , episporio echinato , 

 aebroo, diaphano, poris multis sed vix discernendis pervio teetis, 

 materiemque auream niucpso-granulosam et, oleosam fbventibus; 

 germine longe tubuloso pauei-rarnoso, ramis brevibus. Frit/tus 

 perfectiores ( spor^ ) in ipsis uredinis puivillis naseentes v, 

 acervulos discretos (hypophyllos ) passim soli struentes , tunc- 

 que itidem paraphysibus (prioribus haud dissimilibus) stipati, 

 singuli stipitati ( stipitemque eiiam maturi retinentes), initio ob 

 protoplasma incarceratum tegmenque achroum et pellueidum 

 nitide aurantii, postea autem, episporii infuseati et erassissimi 

 causa, nigrefacti et opaei; eseieriini quasi a prima getate in loculos 

 multos (2-12) aequalespersepta tandem seissilia partiti, formamque 

 eylindricam, elongatam, reetamv. ïneurvam, faciemque levem aut 

 mberculosam obtinentes ; loeulis singulis , supremo quidem, in 

 medio pariete laterali o-4-poris; germine (promycelio) vernali 

 tempore erumpente, brevi, tubuloso , obtusissimo , varie flexuoso , 

 ob contenta rubeo -aiirantiaco, inox o-4-loculato totidemque spori- 

 diifero ; sporidiis sphserieis levibus rubentibiis, sterigmate primi- 

 tus innixis moxque liberis. (Gfr. tab. ÏX, fig. 15-23.) 



Virent Phragmidia ad hue nota nonnisi in foliis plantarum e Rosacea- 

 rum familia, et a Pucciniis propinquis ob partes plures (numéro apud va- 

 rias species impares) in quas sporse septis dividuntur, nec non oscilla terna 

 quaternave cûjusque loculi, discrepant; germen prreterea s. promycelinm 

 quod ex istis poris tempore debito exit , vulgo non circinatim incurvatur, 

 sporidiaque sphaerica nec reniformia enititur. Phragmidia, ni fallor , in 

 Uredineorum genuinorum fastigio versantnr. 



IX. TRIPHRAGMIUM. 



Pucaniœsp. DC, FI. fr., t. VI, p. 56 (éd. 3). 



Triphràgmium Lk., Sp pi. Linn., t. VI, p. u, p. 84. — Dub., Bol. GalL, p. 886. 



(f) Gfr. Ann sc.W.,ser. 3.. t. VII '1847 . lab. vi. fig. 13 et U. 



