IV IIOliTO ACVM.MK.O IIUMK.NSI. 371 



niore rosea, adulta cœrulea (labio inferiore pure eauuleo, superiore vio- 

 laceo-striato ) ; filamentis plus minusve pilosis ; nuculis ovatis j abrupte 

 acuminâiisj dorso subconvexo, ventre acutangulo in vivo tesselato-punctato 

 (siccato sublani). 



Inflorescentia denique sparsiflora floribusque inferioribus saepe exlra- 

 axillaribus ad E. calycinum, Viv., et E. arenarium, Guss. , accedit , a 

 quibus autem rosula fôliorum centraïi, calyce non accrescente , corolla 

 magna, iilamentis pilosis abonde differt. E. planlayineumh. differt co- 

 rolla externe vix et nonnisi apice pilosa, fôliorum nervis lateralibus magis 

 prominentibus, foliis caulinis basi amplectentibus, caule erecto et adscen- 

 dente; E. moridmum Willd., foliis multo asperioribus, racemis densi- 

 floris, filamentis glabris recedit. Reliquas species Echii nobis notas cum 

 hac commutare non licet. 



In Gallecia prsesertim littorali , ad vias et in campis , satis frequens. 

 Aug.-Sept. 1852. 



Pi M ARIA APICULATA, LîtllgC. 



Fôliorum laciniis elliptieis, acutiusculis ; racemis 10-12-floris ; 

 pedicellis semper crectis , bracteas lanceoiato-lineares subsequanti- 

 bus ; sepalis lanceolato-ovàtis, utrinque 1-2-dentatis acutiusculis, 

 latitudine corollam paulo super antibus, longitudine tertiam partent 

 carolte subœquantibus ; fructu compressiusculo, ovato-globoso , 

 slyli basi insigniter apiculato, superne bifoveolato , in vivo longi- 

 tudinaliter striato, slcco obsolète rttgoso. 



Fi Peltcri, Rcbb. differt bracteis pedicello multo brevioribus, pedicellis 

 post anthesin curvatis, fructibus obtusis muçronulatis tuberculatis. Fructus 

 forma proxime accedit ad F. parvifloram Lam. , quacum cseterum nihil 

 commune habet. F. Renier i, Boiss., nobis ignota, describ'itur fôliorum 

 laciniis minutis anguste linearibus, fructu minuto acutiusculo ovoideo vix 

 compresso. An nihilominus planta nostra ad hanc speciem pertineat, donec 

 adsint specimina authentica non dijudicare ausus sum. 



In sylvis montanis montium Carpetan. ad Escorial et Guadarrama , 

 junio 1852. 



Linaria lilacina, Lange. 



Planta pulcberrima , perennis , proxime afiinis L. verticillatœ , 

 Boiss., a ([lia distinguitur corolla pajlide lilacina striis atroviolaceis 

 (neeflavo-virente), calcare sordide luted corolla breviore (nec cum 

 corolla eoncolore eaquepaullo longïorc), labiô superiore ultra mé- 

 dium bifulo (nec ad tertiam parlem bilobo), palato lilacino reticu- 

 latim striato (nec vitellino v. auranfiaeo ), fauce solum intus aurau- 

 tiaco-velutina; seminilms ithdiqtte marginalis Tnec submarginalis . 



